(1412 S. K. m. 317) (5271 S. K. m. 253) (5237 S. K. m. 2, 7, 43, 86, 106)
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanıklar ... ve Belgüzar Hasdemir hakkında hakaret eylemlerinden kurulan kararlarda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanıklar Kerem ve ...'in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,
2-Sanık ... hakkında ...'e yönelik yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen kasten yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
3-Sanık ...'e yükletilen ...'ya yönelik tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ...'e yükletilen katılanlar ..., ... ve ...'ya yönelik tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizinde ise;
a-Sanık ...'ın tehdit eylemi yönünden; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
b-Sanık ...'in katılan ...'e yönelik tehdit eylemini uzlaşma kapsamında bulunmayan TCK'nın 86/2-3-e maddesinde düzenlenen kasten yaralama eylemi ile birlikte gerçekleşmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşılmış ise de; sanığın 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile CMK'nın 253/3.maddesine aynı mağdura karşı ibaresinin eklenmesi nedeniyle diğer katılanlar ... ve ...'ya yönelik tehdit eyleminin uzlaşma kapsamına alındığı, sanığın her üç katılana yönelik tehdit eyleminin aynı olay bütünlüğü, aynı yer ve kısa zaman aralığı içerisinde gerçekleşmesi dolayısıyla TCK'nın 43/2. maddesinde kaldığı da gözetilerek, katılanlar ... ve ...'ya yönelik tehdit suçunda uzlaştırma işlemi uygulanıp, sonucuna göre uzlaşmanın gerçekleşmemesi durumunda diğer katılan ...'a yönelik tehdit suçundan ayrıca ceza verilmeden; bu eylemin de ... ve ...'ya yönelik tehdit suçundan dolayı uygulanan TCK'nın 43/2. maddesi kapsamında değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanıklar ... ve ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye kısmen aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)