MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanık hakkında mağdur ...'a yönelik tehdit suçundan TCK'nın 106/2-a maddesi yerine uygulama maddesi olarak TCK'nın 106/2. maddesinin gösterilmesinin sonuca etkili olmayan maddi hata niteliğinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede:
A-Sanığa yükletilen 6136 sayılı Yasaya muhalefet eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi başkaca hukuka aykırılığa rastlanmamıştır.
Ancak;
1-Mükerrir sanık hakkında, TCK'nın 58/7. maddesi uyarınca hapis cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2-TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması ve yine aynı Kanun'un 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yektiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılıklar, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktalarının, tebliğnameye uygun olarak, tekerrür uygulamasına ilişkin hüküm fıkrasına "sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi ile cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi, TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından "b fıkrasının çıkartılması ve TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun olarak HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
B-Diğer hükümlere yönelik temyiz talebine gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik TCK'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçu ile mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;
a-Kasten yaralama suçu yönünden;
Mağdur ... hakkında Ardahan Devlet Hastanesi'nde düzenlenen 03/04/2013 tarihli kati raporda mağdurun hayati tehlike geçirdiğinin belirtilmesi ve Trabzon Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nce düzenlenen 05/06/2013 tarihli ve Ardahan Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nce düzenlenen 12/02/2015 tarihli kesin raporlarda da mağdurdaki yaralanmaların kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığının belirtilmesi karşısında; raporlar arasında çelişki bulunduğu anlaşılmakla, mağdura ait tedavi belgeleri ve tüm raporlar Adli Tıp Kurumu Başkanlığı ilgili ihtisas kuruluna gönderilerek, mağdurun olay nedeniyle hayatı tehlike geçirip geçirmediği konusunda rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b-Her iki suç yönünden;
Mağdurlar ... ile ...'nın birlikte sanığın oturduğu kafeye girdikleri, mağdur ...'ın sanığın yanına yaklaşarak, ".. sen misin" dediği, bunun üzerine sanığın belinden çıkarttığı silahın sürgüsünü çekerek, ilk önce mağdur ...'a doğrulttuğu ve "geçin lan şu tarafa" diye bağırması üzerine mağdur ...'ın kendisini iş yerinde bulunan kolonun arkasına attığı, bunun üzerine sanığın bu sefer de silahı mağdur ...'ya doğrulttuğu ve mağdura doğru 1 kez ateş ettiği, sanığın silahından çıkan merminin mağdur ...'ya isabet etmeyerek, mağdurun tam arka kısmında bulunan masada oturmakta olan mağdur ...'nin ayağına isabet ettiği şeklinde iddia ve kabul edilen olayda; olay bütünlüğü sanığın mağdur ...'ya yönelik korkutmak amacıyla ateş ettiğine yönelik beyanları ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mağdur ...'ya yönelik yere doğru ateş etme eyleminde tehdit kastıyla hareket ettiği gözetilmeden, sanığın eyleminin kasten yaralamaya teşebbüs olarak nitelendirilip TCK'nın 44/1. maddesi gereği diğer mağdur ...'ye yönelik olası kastla yaralama eyleminin içerisinde eritildiği anlaşılmakla, sanığın mağdurlar ... ve Kaya'ya yönelik tehdit eylemlerinin aynı olay bütünlüğü, aynı yer ve kısa zaman aralığı içerisinde gerçekleşmesi de gözetilerek TCK'nın 106/2-a ve 43/2. maddeleri uyarınca zincirleme şekilde silahla tehdit ve mağdur ...'ye yönelik aynı Kanun'un 86/1-3-e, 87/3 ve 21/2. maddeleri uyarınca olası kastla yaralama suçlarından hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,
2-Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden;
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
3-Tüm suçlar yönünden: kabule göre de;
a-Mükerrir sanık hakkında, TCK'nın 58/7. maddesi uyarınca hapis cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b-TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanması olanağının ortadan kalkmış olması ve yine aynı Kanun'un 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye kısmen uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy