(5237 S. K. m. 50, 52, 106, 125)
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre ve Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2015/16-873 Esas ve 2018/145 Karar sayılı 03.04.2018 tarihli kararında, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine ilişkin ihtaratın ileriye yönelik ve takdir yetkisini sınırlamayan bir bildirim niteliği taşıdığı, bu sebeple "TCK 52/4. maddesi gereği ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine" şeklinde infazda tereddüte yol açacak ve infazı kısıtlayacak şekilde hüküm kurulmadığı takdirde, yalnızca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtaratına hükümde yer verilmesinin usul ve yasaya aykırı olmadığının belirtilmesi karşısında, bu hususlar bozma sebebi yapılmamış ve tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
5237 sayılı TCK'nın 106. maddesinin 1. fıkrasının uygulanan cümlesinin, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, TCK'nın 50/1. maddesinin uygulama bendinin ve adlî para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesinin sonuca etkili olmadığı ve bu hususların mahallinde düzeltilebileceği,
Adli sicil kaydında tekerrüre esas ilamı bulunan sanık hakkında, TCK'nın 125. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezası seçilmesine rağmen, bu ceza TCK'nın 50/2. maddelerine aykırı olarak adli para cezasına çevrilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu hususun bozma sebebi yapılamayacağı,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak
1-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 125/1,4, 62. maddeleri uyarınca belirlenen 3 ay 3 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, hesap hatası yapılarak sonuç cezanın "1.860,00 TL" adli para cezası yerine "1.960,00 TL" adli para cezası olarak fazla tayini,
2-Adli para cezalarının taksitle ödenmesine karar verilirken taksit aralığının gösterilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanık ...'nin emyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye kısmen uygun olarak, hakaret suçuna ilişkin hükümdeki (7) nolu fıkradan '' 1.960 '' ibaresi çıkartılarak yerine '' 1.860 '' ibaresinin, tehdit ve hakaret suçlara ilişkin hükümlerdeki taksitlendirmeye dair fıkraya " TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca birer ay ara ile" ibaresinin eklenmesi suretiyle; sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/03/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)