(2709 S. K. m. 40) (5271 S. K. m. 34, 35, 232) (1412 S. K. m. 310) (7201 S. K. m. 10, 21, 23)
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1) Anayasanın 40/2, CMK’nın 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, temyizin reddine dair 31/07/2015 tarihli ek kararın, sanık ...'un Alanya L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda bulunması sebebiyle, sanığa cezaevi kanalıyla da temyiz dilekçesi verilebileceğinin kanun yolu açıklamasında bildirilmemesi suretiyle yanılgı oluşturulduğu, bu haliyle tebliğin yukarıda anılan Kanun maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığı, ayrıca ceza infaz kurumunda bulunan sanığa yapılan tebligat sırasında, 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine göre, kararın kendisine okunup anlatılması gerektiği halde, temyizin reddine dair ek kararın tebliğine ilişkin işlemlerin, anılan Kanun maddesine uygun yapılmadığı,
2) 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. madde ve fıkrasının, “bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanununun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiğinden; temyizin reddine dair 31/07/2015 tarihli ek karara ilişkin, sanık ...'in beyan ettiği en son adresine çıkarılan tebliğin, sanığın taşındığı gerekçesiyle merciine iade edilmesinden sonra yukarıda anlatıldığı şekilde MERNİS adresine tebliğe çıkarılması gerektiği gözetilmeden, tebliğ işleminin sona erdirilmesi,
3) Katılan ... vekilinin 22/05/2015 havale tarihli temyiz dilekçesi içeriğinden sanıklar F. ve H. hakkında kasten yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını, ayrıca katılan ... vekilinin 25/05/2015 ve 01/07/2015 tarihli temyiz dilekçeleri içeriklerinden sanık ... hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerini de temyiz ettikleri ancak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın tebliğnamesinde bu hususlarda görüş bildirilmediği,
Anlaşıldığından, sanık ... müdafii, sanıklar ... ve ..., katılan sanık ... müdafii ve katılan suça sürüklenen çocuk ... müdafii'nin temyiz davası istekleri hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, sanıklar ... ile ...'e yöntemince tebliğ işlemi gerçekleştirildikten sonra tebliğ edildiğine dair evrak, verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenmek ve EK TEBLİĞNAME DÜZENLENDİKTEN sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine geri GÖNDERİLMESİNE, 20/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)