(1412 S. K. m. 317) (5237 S. K. m. 53, 86) (5271 S. K. m. 231)
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık ...'a yükletilen katılanlar ..., ..., ... ve ...'e yönelik kasten yaralama suçundan dolayı kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliklerine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez oldukları anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak sanık ... müdafiinin, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Sanık ...'a yükletilen katılan ...'a yönelik kasten yaralama ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'a yükletilen tehdit suçlarından verilen hükümlerin incelenmesinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
A-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'a yükletilen tehdit suçundan kurulan hükümler yönünden;
Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'a yükletilen tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
B-Sanık ...'a yükletilen katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;
1-Sanığın, parkta güvenlik görevlisi olarak çalıştığı anlaşılmakla; özel güvenlik görevlisi olarak çalışabilmek için 5188 sayılı Kanun'un 10. maddesi uyarınca özel güvenlik eğitimini başarıyla tamamlamış olmak ve 11. maddesi uyarınca da Valilikten çalışma izni almak zorunlu olup, anılan Kanun'un 23. maddesi de dikkate alınarak sanığın yukarıda açıklanan koşulları taşıyıp taşımadığı araştırılarak TCK'nın 86/3-d maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Kabule göre de;
a-Parkta güvenlik görevlisi olan sanığın, aynı eylem nedeniyle haklarındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilen temyiz dışı diğer güvenlik görevlileri sanıklar ile birlikte önce katılan ..., daha sonra da katılan ...'ın arkadaşları olan diğer katılanlar ..., ..., ... ve ...'la park içerisinde tartıştıkları ve katılanların da tehdit suçundan cezalandırılmalarına karar verildiği olayda, sanığın kamu görevlisi olduğunun belirlenmesi halinde zor kullanma yetkisi kapsamında hareket edip etmediğinin değerlendirilmesi ile sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b-Oluşa ve katılan ...'ın aşamalardaki istikrarlı beyanlarına göre, özel güvenlik görevlisi olan sanıkların, katılana vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı olayda; sanıkların birlikte ve iştirak iradesi içerisinde katılanı yaralamaları nedeniyle, sanık ...'ın, 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-d ve 87/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekli ve yeterli iken, suça yardım eden sıfatıyla iştirak ettiğinden bahisle, TCK'nın 39/2-c maddesi uyarınca hüküm kurulması,
c-Temyiz kapsamı dışı özel güvenlik görevlisi ...'in katılan ...'ı yanındaki kız arkadaşıyla birlikte ağaçlık alanda görmesi üzerine yanlarına gittiği, güvenlik görevlisinin gelmesine sinirlenen katılan ... ile sanık ...'in tartışmaya başladıkları, ...'ın katılan ...'ın da içerisinde bulunduğu arkadaş grubunu, ...'in ise diğer güvenlik görevlilerini olay yerine çağırdığı, çıkan tartışmada sanık ...'ın temyiz kapsamı dışı diğer özel güvenlik görevlisi sanıklarla birlikte katılan ...'ı darp ettiği kabul edildiği halde, olayın çıkışı ve gelişimi üzerinde durularak sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,
d-Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
e-Sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel bir sabıkasının olmaması ve 6545 sayılı Kanun ile CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihinde yürürlükte olmaması nedeniyle aleyhine olan bu düzenlemenin uygulanma imkânının bulunmaması karşısında, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği yönünde bir değerlendirme yapılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda bir karar verilmesi gerektiği düşünülmeden "daha önceden kasıtlı bir suçtan dolayı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği" biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)