(1412 S. K. m. 317) (5237 S. K. m. 43, 106, 125, 265) (5271 S. K. m. 231)
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B- Diğer hükümlerin temyizine gelince,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık ... hakkında katılanlara yönelik görevi yaptırmamak için direnme; sanık ... hakkında katılanlara yönelik görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizinde,
Sanık ...'a yükletilen görevi yaptırmamak için direnme, sanık ...'ye yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Sanıklar ... hakkında TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince gün adli para cezasının alt sınırının 365 gün olduğu gözetilmeksizin, 360 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayin
edilmesi, ayrıca sanıklar ... ve ...'ın görevi yaptırmamak için direnme eylemlerini birden fazla kolluk görevlisine karşı tek fiille gerçekleştirmiş olmalarına karşın, görevi yaptırmamak için direnme suçlarından hükmedilen mahkumiyet hükümlerinde TCK'nın 43. maddesi uygulanmaması hususları, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılamayacağı,
Eleştiri dışında cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanıklar ... ve sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret ve katılanlara yönelik kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret; sanıklar ... hakkında katılanlara yönelik görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret ve tehdit; sanık ... hakkında katılanlara yönelik tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizinde ise,
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a)Sanık ... hakkında kurulan hükümler açısından; 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibarıyla yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan ve hapis cezaları ertelenen sanık ...'ın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği yönünde bir değerlendirme yapılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda bir karar verilmesi gerektiği düşünülmeden “sanığın Karataş Sulh Ceza Mahkemesi tarafından 2009/213 Esas, 2010/ 57 Karar sayılı ilamı mevcut olup, denetim süresinde suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına yer olmadığına” şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
b)Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme eylemini birden fazla kolluk görevlisine karşı tek fiille gerçekleştirmiş olmasına karşın, görevi yaptırmamak için direnme suçundan hükmedilen mahkumiyet hükmünde TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması,
c)Sanık ...'ın polis memuru katılan ...'ya hakaret ettikten kısa bir süre sonra olay yerine intikal eden polis memuru katılanlara da hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında, aynı olayın devamı kapsamında aynı yer ve zaman dilimi içerisinde gerçekleştirilen hakaret suçunun, hukuken tek bir fiille gerçekleştirildiği, sanık hakkında TCK’nın 125/3-a maddesi uyarınca tek ceza verilip, bu cezanın aynı Kanunun 43. maddesi uyarınca arttırılması gerektiği gözetilmeden, ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmesi,
d)Sanıklar ... ve ... hakkında hükmedilen TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince gün adli para cezalarının alt sınırının 365 gün olduğu gözetilmeksizin, 360 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,
e)Olay esnasında katılan ...'yu mahsur kaldığı kalabalığın arasından çıkarmak için diğer katılanların olay yerine intikal ettikleri, sanıkların aynı fikir ve eylem birliği içerisinde tüm katılanları tehdit edip, ekip aracında mahsur kalan arkadaşlarını kurtarmaya çalışan polis memuru katılanların üzerine yürüyüp onları ittirdikleri ve görevlerini yapmalarına engel olduklarının kabul edilmesi karşısında; eylemlerin bir bütün halinde TCK'nın 265/1,3. maddesinde düzenlenen birden fazla kişi ile birlikte görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu ve sanıklar hakkında belirtilen suçtan da ayrıca cezaya hükmolunduğu halde, sanıklar ... ve ... hakkında ayrıca tehdit suçundan da mahkumiyet hükümleri kurularak fazla ceza tayinine gidilmesi,
f)Sanıklar ... ve ... hakkında birden fazla kişi ile birlikte tehdit eyleminden hüküm kurulurken cezanın doğrudan TCK'nın 106/2-c maddesi gereği belirlenmesi gerekirken, önce TCK'nın 106/1-1 maddesi uyarınca temel ceza belirlenmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ... ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak,
HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/03/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)