(5271 S. K. m. 231) (1412 S. K. m. 326) (5237 S. K. m. 53)
Dava Ve Karar: Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
1-)Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09/02/2016 tarih, 2014/8-71 esas, 2016/42 sayılı kararında da kabul edildiği üzere, sanık hakkında hapis cezasıları ertelenerek verilen ilk hükümlerin yalnız sanık müdafii tarafından temyiz edilip Özel Dairece lehe bozulmasından sonra, 1 yıl 8 ay, 5 ay, 5 ay ve 10 ay hapis cezaları şeklindeki açıklanması geri bırakılan ikinci hükmün, CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanması sırasında "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilerek ilk hükümdeki erteleme hükümlerinin sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu dikkate alınmadan hükümlerin aynen açıklanması suretiyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine muhalefet edilmesi,
2-)Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçları bakımından verilen kısa süreli hapis cezaları kazanılmış hak kuralı uyarınca ertelenmesi gerektiğinden sanık hakkında, TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılıklar yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktalarının tebliğnameye kısmen uygun olarak hüküm fıkralarına 5271 sayılı CMK'nın 326/son maddesi gereğince “sanık hakkındaki hapis cezalarının TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmelerine ve TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca takdiren 2 yıl denetim süresi belirlenmesine, ancak 5237 SY TCK' nın 51/6. maddesi uyarınca taktiren sanığın kişiliği ve sosyal durumu göz önüne alınarak denetim süresi içinde sanığa yükümlülük yüklenmesine yer olmadığına, sanığa denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi hâlinde; ertelenen hapis cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceği, denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde ise cezasının infaz edilmiş sayılacağı hususunun ihtarına, ” şeklindeki ibarelerin eklenilmesi, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçları bakımından ise hüküm fıkralarından “TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların hükümlerden çıkarılması” suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/05/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)