MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
EK KARAR TARİHİ : 26/05/2015
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, hükümlü tarafından mahkemeye sunulan eski hale getirme ve temyiz talebi mahiyetindeki 22/05/2015 tarihli dilekçe yönünden CMK’nın 42. maddesi gereğince talep hakkında karar verme yetkisi Yargıtay’a ait olduğu halde, yerel mahkemece anılan talebin sadece temyiz başvurusu niteliğinde olduğu kabul edilerek verilen talebin reddine ilişkin 26/05/2015 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu ve cezaevinde bulunan sanık ...’a 21/03/2012 tarihli gerekçeli kararın tebliğinin CMK’nın 35/3. maddesinde belirtilen yönteme uygun olarak yapılmaması nedeniyle usulsüz olduğu, dolayısıyla sanığın eski hale getirme talebinin kabulü ile sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın tebliğinin usulsüz olması nedeniyle sanığın temyizin süresinde olduğu kabul edilerek, dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
1) Sanık hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 125/1, 125/3-a, 125/4, 43. maddeleri gereğince belirlenen hapis cezası üzerinden TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca takdiri indirim yönünden değerlendirilme yapılırken hesap hatası yapılarak, neticeten 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası yerine 1 yıl 2 ay 22 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
2) Mahkum olduğu 1 yıl 2 ay 22 gün hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK’nın 51/3. maddesi uyarınca belirlenen denetim süresinin mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık ...’ın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye aykırı olarak, “verilen sonuç hapis cezasının 1 yıl 2 ay 17 gün olarak belirlenmesi” ve hükmün 8 numaralı paragrafının çıkarılıp yerine “TCK'nın 51. maddesinin 3. fıkrasında öngörülen hüküm gereği denetim süresinin ertelenen hapis cezasından az olamayacağı da gözetilerek 1 yıl 2 ay 17 gün denetim süresi belirlenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy