KARAR
Kasten yaralama ve şantaj suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 31/3 (2 kez), 62/1 (2 kez), 107/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 6 ay 10 gün hapis, 1.320,00 Türk lirası ve 100 gün adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 28/03/2012 tarihli ve 2011/257 esas, 2012/130 sayılı kararının itiraz edilmeden 10/04/2012 tarihinde kesinleşmesini müteakip, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde 14/02/2015 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine hükmün açıklanmasına ve suça sürüklenen çocuğun anılan Kanun’un 86/2, 31/3 (2 kez), 62/1 (2 kez), 107/1 ve 50/1-a, 52/2. ( 2 kez) maddeleri gereğince 4.000,00 Türk lirası, 1.320,00 Türk lirası ve 2.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 19/09/2018 tarihli ve 2018/197 esas, 2018/214 sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 21/06/2021 gün ve 2021/62106 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.
İstem yazısında;
“Suça sürüklenen çocuğun deneme süresinde işlemiş olduğu nitelikli cinsel istismar suçundan Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/02/2018 tarihli ve 2016/316 esas, 2018/40 sayılı kararı ile 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedildiği, bu karara karşı suça sürüklenen çocuk tarafından istinaf kanun yoluna başvurulduğu ve dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği 30/04/2018 tarihli istinaf formundan anlaşıldığından, kesinleşmediği değerlendirilerek yapılan incemelede;
Dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle yapılan ihbar üzerine Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 19/09/2018 tarihli ve 2018/197 esas, 2018/214 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de, ihbara konu olan Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/02/2018 tarihli ve 2016/316 esas, 2018/40 sayılı kararı ile sanık hakkında şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal, müstehcenlik ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, kurulan hükümlerin suça sürüklenen çocuk hakkında hukuksal bir sonuç doğurmamasını ifade eden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun, davayı sonuçlandıran ve uyuşmazlığı çözen bir “hüküm” olmadığı, bunun sonucu olarak, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223. maddesinde sayılan hükümlerden olmayıp, bu kararların kasıtlı suçtan mahkumiyet olarak kabul edilme imkanı bulunmadığı gözetilmeden, 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılarak hükmün açıklanmasında isabet görülmemiştir” denilmektedir.
Hukuksal Değerlendirme:
5271 sayılı CMK’nın “hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması” başlığını taşıyan 231. maddesinin 8. fıkrasında; "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanık, beş yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulur." 11. fıkrasında; "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir." hükümleri yer almaktadır.
5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanığın beş yıl süreyle denetim süresine tabi tutulacağı belirtilmiş olup, bu denetim süresi hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulüne uygun olarak kesinleşmesi üzerine başlamaktadır.
06/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun'un 40. maddesi ile 5395 sayılı Kanun'un 23. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca denetim süresi çocuklar için 3 yıl olarak belirlenmiştir.
Yukarıda yer verilen kanuni düzenlemelere göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen suça sürüklenen çocuk, bu karar usulüne uygun bir şekilde kesinleştikten sonra, 3 yıl süreyle denetime tabi tutulacak ve bu süre içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirlerine riayet etmemesi halinde hüküm açıklanacaktır.
İnceleme konusu somut olayda; suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği gerekçesiyle hükmün açıklanmasına karar verildiği görülmektedir.
Ancak denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlendiği ihbarında bulunan Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2016/316 Esas 2018/40 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde, sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanık tarafından istinaf talebinde bulunulduğu ve hükmün halen kesinleşmediği, aynı dosyada sanık hakkında şantaj,özel hayatın gizliliğini ihlal, hakaret, müstehcenlik ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararların da 16/04/2018 tarihinde kesinleştiği, dolayısıyla ihbara konu hükümlerin açıklanmasının geri bırakıldığı, kurulan hükmün sanık hakkında hukuksal bir sonuç doğurmamasını ifade eden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun davayı sonuçlandıran ve uyuşmazlığı çözen bir “hüküm” olmadığı, bunun sonucu olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, CMK’nın 223. maddesinde sayılan hükümlerden olmayıp, bu kararların kasıtlı suçtan mahkumiyet olarak kabul edilme imkanı bulunmadığı gözetilmeden, CMK’nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılarak hükmün açıklanması hukuka aykırı bulunmuştur.
Sonuç ve Karar:
Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,
1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 19/09/2018 tarihli ve 2018/197 esas, 2018/214 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA;
2-Aynı Kanun maddesinin 4-b fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 07/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy