KARAR
Müstehcenlik suçundan sanık ...’nin, TCK’nın 226/3-2.cümle, 62 ve 52/2 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/05/2019 tarihli ve 2019/267 esas, 2019/658 sayılı kararı ile yine sanığın TCK’nın 226/3-2. cümle, 62 ve 52/2 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Konya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/07/2019 tarihli ve 2019/217 esas, 2019/448 sayılı kararlara ilişkin kanun yararına bozma talepli 21/06/2021 gün ve 2021/63709 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyaları incelendi.
İstem yazısında;
“Çocukların kullanıldığı müstehcen yayınları ülkeye sokmak, çoğaltmak, satmak, nakletmek, ihraç etmek suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 226/3-2, 62/1 ve 52/2 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/05/2019 tarihli ve 2019/267 esas, 2019/658 sayılı kararı ile,
Aynı suçtan sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 226/3-2, 62/1 ve 52/2 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair Konya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/07/2019 tarihli ve 2019/217 esas, 2019/448 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamına göre, Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca 20/12/2017 tarihli aynı eylem nedeniyle düzenlenen 11/11/2019 tarihli ve 2019/13309 soruşturma, 2019/14810 esas, 2019/582 sayılı iddianame ile açılan davanın, Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/1359 esasında kayden derdest olduğu gözetilerek yapılan incelemede,
Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/05/2019 tarihli ve 2019/267 esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 31/07/2017, iddianame düzenleme tarihinin ise 03/04/2019 olduğu, sanığın aynı suçtan mahkûmiyetine ilişkin Konya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/07/2019 tarihli ve 2019/217 esas, 2019/4487 karar sayılı dosyasındaki suç tarihinin 20/06/2017, iddianame düzenleme tarihinin 04/04/2019 olduğu, her iki suçun da ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve hukuki kesinti olmadığı, anılan iki dosyada da sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu dikkate alınarak, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, dosyaların birleştirilmesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, her bir eylem için ayrı ayrı ceza verilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.
Hukuksal Değerlendirme:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/04/2012 gün ve 10/438-141 sayılı kararında belirtildiği üzere, öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozma olağanüstü yasa yolunun koşulları ve sonuçları, “kanun yararına bozma” adı ile 5271 sayılı CMK’nın 309 ve 310. maddelerinde düzenlenmiştir.
5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi uyarınca, hâkim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddî hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini yasal nedenlerini açıklayarak, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirecektir. Bunun üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı da hükmün veya kararın bozulması istemini içeren yazısına bu nedenleri aynen yazarak Yargıtay ceza dairesine verecek, ileri sürülen nedenlerin Yargıtayca yerinde görülmesi halinde karar veya hüküm yasa yararına bozulacak, yerinde görülmezse istem reddedilecektir.
Böylece ülke sathında uygulama birliğine ulaşılacak, hâkim ve mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıklar ile uygulamadaki esaslı yanlışlar ve esasa etkili usul yanılgılarının, toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi sağlanacaktır.
Kanun yararına bozma yasa yoluna, istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi nedeniyle kesin hükmün otoritesinin bütünüyle zedelenmemesi amacıyla bu yola başvurabilmek için hukuka aykırılık halinin ciddi boyutlara ulaşması gerekmektedir.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 14/11/1977 gün ve 3-2 sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere, bu yasa yolunun olağanüstü bir yasa yolu olması nedeniyle, her türlü hukuka aykırılık iddiası, yasa yararına bozma konusu yapılamayacak, bu kapsamda hâkimlerin takdir hakkı alanına giren ve suç işleyenler için bir hak teşkil etmeyen hususlar ile mahkemenin takdirine bağlı istekler ve uygulamadaki takdir yanılgıları veya takdirin yerinde olup olmadığının denetlenmesine ilişkin başvurular, temyiz yasa yolundan farklı olarak yasa yararına bozma konusu yapılamayacağından, bu yolla denetlenemeyecektir.(Ceza Genel Kurulunun 23/03/2010 tarih ve 2/29-56 sayılı kararı da bu doğrultudadır.)
İnceleme konusu somut olayda; ABD Ulusal Kayıp ve Sömürülen Çocuklar Merkezi (NCMEC) tarafından 07/08/2017 tarih ve 23091069 sayılı raporla çocuk pornografisi içeren görüntülerin yüklemesinin yapıldığının bildirilmesi üzerine 31/07/2017 tarihli eylem yönünden Konya Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 03/04/2019 tarihinde iddianame düzenlendiği, Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/05/2019 tarih, 2019/267 Esas - 2019/658 Karar sayılı ilamıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, yine aynı sanık hakkında ABD Ulusal Kayıp ve Sömürülen Çocuklar Merkezi (NCMEC) tarafından 21/06/2017 tarih ve 21698388 sayılı raporla çocuk pornografisi içeren görüntülerin yüklemesinin yapıldığının bildirilmesi üzerine 20/06/2017 tarihli eylem yönünden Konya Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 04/04/2019 tarihinde iddianame düzenlendiği, Konya 17. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/07/2019 tarih, 2019/217 esas, 2019/448 karar sayılı ilamıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği anlaşılmakla, sanığa atılı eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği, bu nedenle dosyaların birleştirilmesi ve TCK’nın 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği yönündeki hukuka aykırılık iddiasının, açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklanarak yeni mahkumiyet hükümleri kurulması sonrasında olağan kanun yoluna tabi olarak incelenmesi mümkün olduğu nazara alınarak, bu kararlar aleyhine kanun yararına bozma yoluna başvurulamayacağından, kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmek gerekmiştir.
II- Sonuç ve Karar:
Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği kanun yararına bozma isteği doğrultusunda tebliğnamedeki düşünce, kanun yararına bozma isteminin takdire ilişkin olması nedeniyle yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 25/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy