(2004 S. K. m. 194)
Davacı, davalı şirkette 13 lira yevmiye ile 29.5.1955 tarihinde işe başladığını ve 3.12.1956 tarihinde ihbar yapılmadan işten çıkarıldığını ileri sürerek, 750 lira ihbar tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.
Karar; tafsilatı ilamında yazılı olduğu üzere, tahakkuk eden 546 lira ihbar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve ziyade isteğin reddine karar verildiği hakkındadır.
Temyiz Eden: Davalı şirket adına iflas masası tasfiye memuru M.G. ve M.E. A.
Temyiz isteğinin müddeti içinde olduğu anlaşıldıktan sonra, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davalı işveren iflas etmiş ve dava iflas masasına karşı açılmıştır. Davalı masa temsilcileri, ikinci alacaklılar toplantısının yapılmamış olması dolayısıyla İcra ve İflas Kanunu'nun 194'üncü maddesi hükmünce davanın durması gerektiğini ileri sürmüştür. İcra ve İflas Kanunu'nun anılan hükmünde, müstacel hallerin müstesna olduğu açıkça yazılıdır. Bir iş davasında işçinin alacaklı olması halinde, davanın acele işlerden sayılması, işçinin içtimai durumu itibariyle, kanun koyucu tarafından özel korunmaya değer bir varlık sayılmış olması bakımından, gerek İş Kanunu'nun, gerekse İş Mahkemeleri Kanunu'nun hükümleriyle hedef tutulan gayeye uygun bulunmuştur. Bu sebeplerle, mahkemenin bu davayı acele işlerden saymış bulunması ve ikinci alacaklılar toplantısını beklemeksizin davaya devam ederek hüküm vermiş olması, kanun hükümlerine uygun ve buna yöneltilen temyiz itirazları yersizdir.
İtirazların reddiyle, temyiz olunan kararın ONANMASINA 27.05.1959 tarihinde ekseriyetle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy