(818 S. K. m. 19)
Dava: Davacı avukatı; müvekkilinin 1967 yılında davalının Gönül ismindeki bir yaşındaki çocuğunu rızası ile gayri resmi olarak evlatlık aldığını, kendi çocuğu gibi bakıp büyüttüğünü, 1974 yılında davalının çocuğu müvekkilinden evlat vermeyeceğinden bahisle geri alındığını, müvekkilinin 7 yıl çocuğa baktığını ve 7550 lira masraf yaptığını ileri sürerek bu paranın alınmasını istemiştir.
Karar: Yapılan yargılama sonunda; yerinde görülmeyen davanın reddine karar verildiğine ilişkindir.
Temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi gereği konuşuldu Uyuşmazlık davalının kızının davacı tarafından yedi yıl bakılması giderlerinden doğmuştur. Davacı, kendi çocuğu olmadığı için davalının kızını evlatlık olarak bakıp büyütmek amacı ile aldığını açıklamıştır.
Bu nitelikteki bir işlem tamamen iyi niyetle yapılmış borç doğurmayan bir işlem olmakla beraber, çocuğun geri verilmesi işlemi sırasında ve karakolda davalı davacıya 6000 TL. vermeyi benimsemiştir. Dava dilekçesinde bu hususa da dayanılmıştır. Şayet böyle bir anlaşma yapılmışsa; yanlar aradaki uyuşmazlığı belli bir bedel karşılığında sulh yolu ile çözümlemişlerdir. O halde, mahkemenin jandarma karakolunda yapılan bu anlaşma üzerinde durup, doğruluğunu saptarsa; anlaşma gibi 6000 TL. nın ödetilmesine karar vermek zorunluluğundadır. Çünkü, sulh anlaşması yanları bağlar. Mahkeme bu konuyu incelemeden davayı red etmesi bozmayı gerektirir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin harcın istek halinde geri verilmesine 18.04.1977 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy