(818 S. K. m. 45)
Dava: Taraflar arasındaki destekten yoksun kalma ve manevi tazminat davası nedeniyle yapılan yargılama sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı 244.000 liranın faiziyle birlikte davalılardan zincirleme alınarak davacıya ödenmesine ilişkin hükmün süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu:
Karar: 1 - Davacı, ölen desteğinin (kocasının) 47 yaşında olduğunu ve daha 14,70 yıl kendisine destek olacağını ileri sürerek 14,70 yıl karşılığı olan destek zararının tahsiline karar verilmesini istemiş ve böylece dava dilekçesinde bu süreyi kendi aleyhine sınırlamıştır. O halde Usulün 74. maddesi hükmünce hakim davacının bu isteği ile bağlıdır ve isteği aşar şekilde karar veremez. Bu durumda bilirkişinin, isteği gözetilerek davacı eş için 14,70 yıl üzerinde yapacağı hesap sonunda bulacağı tazminata hükmedilmesi gerekirdi. Mahkemenin 26 yıl üzerinden yapılan hesaba ilişkin bilirkişi raporu doğrultusunda karar vermiş olması anılan nedenlerle yanlıştır.
Öte yandan bilirkişi ölen desteğin P.M.F. tablosuna göre daha 26 yıl yaşayacağını kabul ederek bu yaşamı süresince gerçekleşecek muhtemel zararı tespit etmiştir. Oysa ömür olarak tanımlanan yaşama sınırı ile, bu sınır içinde çalışabilme ve kazanç sağlayabilme gücü ayrı ayrı olgulardır. Özellikle tazminat davalarında destek olan kişi yönünden ömür değil, çalışabilme ve kazanç sağlayabilme imkanı esas alınmak gerekir. Şu halde bilirkişinin muhtemel yaşama süresi ile faal ekonomik uğraşı süresini birbirine karıştırması ve tazminat hesabına muhtemel yaşama süresini esas alması, anılan nedenlerle hatalıdır. Çünkü PMF tablosu ancak ve sadece geri kalan ömrü, yani ortalama yaşama süresini tespite yarar.
Davacı desteğinin iddiaya göre ziraat ve inşaat işçisi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. O halde mahkemece yapılacak iş; memleketin ekonomik durumu, çalışma koşulları, yapılan işin niteliği ve özellikleri, ölenin yaşı, medeni ve fiziki yetenekleri tespit edilip bu yönler göz önünde bulundurulmak suretiyle daha ne kadar süre eylemli olarak çalışılabileceği hususu bilirkişiye tespit ettirilip, hasıl olacak sonuç uyarınca bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.
2 - Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir yolsuzluk görülmemesine göre sair temyiz itirazların reddi gerektir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davalının sair temyiz itirazlarının 2. bentte gösterilen nedenle reddine 12.3.1981 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy