(818 S. K. m. 41, 43, 44, 47)
Dava: Taraflar arasındaki trafik kazasından doğma maddi ve manevi tazminat davası nedeniyle yapılan yargılama sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı 43904 lira 40 kuruş maddi tazminatın faiziyle birlikte davacılar (C.B.), (A.B.) (R.Ş.), (F.İ.) ve (O.B.)'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine davacının diğer davalılar (E.K.) (B.T.), (F.K.)'ya yönelik talep ve iddiasının feragat nedeniyle reddine ve manevi tazminat isteminin de reddine ilişkin hükmün süresi içinde davacı avukatı ve davalılardan (A.İ.), (Ö.B.), (A.B.), (R.Ş.) avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine gereği konuşuldu:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir yolsuzluk görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan itirazlarının reddi gerektir.
2 - Davacı; davalıların sahip ve sürücüsü bulunduğu araçta hatır için taşındığı sırada yaralanmıştır. Bu yüzden tedavi giderleri olarak 50.000 lira maddi 150.000 lira manevi tazminat istemiştir. Olayda davacının 2/8, davalılardan şoför(O.B.)'in 6/8 oranında kusurlu bulundukları tespit olunmuştur. Buna göre gerçekleşen maddi zararlardan davacının birlikte kusuru gözetilerek Borçlar Kanunun 44/1. maddesi gereğince kusur oranında bir indirim yapılmaması usul ve kanuna aykırı olduğu gibi hatır taşıması da gözönünde tutularak aynı Kanunun 43. maddesi gereğince ayrıca uygun bir indirim yapılmamış olması da bozmayı gerektirir.
3 - Davalılar (A.İ.), (Ö.C.), (A.B.) ve (R.Ş.) kazaya sebep olan aracın sahipleri, (O.) da şöfördür. Borçlar Kanununun 41. maddesi ve Trafik K.'nun 50. maddesi greğince araç sahipleri araç şöförü ile birlikte şöförünün meydana getirdiği zarardan müteselsilen sorumludurlar. Esasen araç malikleri kusursuz sorumluluk (tehlike sorumluluğu) ilkesince zarara uğrayanlara karşı tazminat ödemekle yükümlüdür. Bu zarar kavramı maddi ve manevi zararları birlikte ihtiva eder. 22.6.1966 tarih 7/7 sayılı tevhidi içtihat kararı gereğince adam kullanan kişiler de zarar görenlerin manevi zararlarını ödeyeceklerdir. Bu husus gözetilmeden araç sahipleri hakkında istenen manevi tazminat isteminin red edilmiş olması bozmayı gerektirir.
4 - Borçlar Kanununun 47. maddesi hükmü gözetilmeden şöförün de manevi tazminatla mahkum edilmemiş olması bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın 2. bentte gösterilen nedenle davalı yararına 3 ve 4. bentlerde gösterilen nedenle davacılar yararına BOZULMASINA, tarafların sair itirazlarının 1. bentte gösterilen nedenle reddine 27.5.1982 gününde oybirliği ile karar verildi. **
Full & Egal Universal Law Academy