(1086 S. K. m. 36, 176, 507)
Dava: Orman İşletme Müdürlüğü adına Avukat Nilgün ile Şükrü ve arkadaşları adlarına Avukat İrfan aralarındaki davanın Milas Asliye Hukuk Hakimliği'nde görüldüğü sırada davalılar avukatı tarafından bazı nedenler ileri sürerek davaya bakmakta olan hakimin reddi istenilmekle, Yatağan Asliye Hukuk Hakimliğince yapılan inceleme sonunda, hakimin reddi isteğin reddine ve red isteyen davalılar vekilinden 1500. lira para cezası alınmasına ilişkin 28.7.1986 gün ve 986/152-88 sayılı kararın davalılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine; 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 40, Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18 ve Dairenin 6.1.1986 günlü ilke kararının 6. maddeleri gereğince öncelikle yapılan inceleme sonunda dosya incelendi, gereği konuşuldu:
Karar: Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun bazı maddelerini değiştiren ve bu Kanuna bazı maddeler ekleyen 2494 sayılı Kanun, hakimin reddi istemine ilişkin kararların temyizi konusunda temyiz faslındaki açıklanandan ayrık hükümler getirmiştir. Özellikle ek 36/A maddesinde, "esas hüküm bakımından temyiz yolu kapalı bulunan dava ve işlerde hakimin reddi istemi ile ilgili merci kararları kesindir. Esas hüküm bakımından temyiz yolu açık bulunan dava ve işlerde, ret istemi hakkındaki merci kararları tefhim veya tebliği tarihinden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebilir; bu halde 433. madde hükmü uygulanmaz" denilmektedir.
Öte yandan, Usulün 2494 sayılı Kanunla değişik 432 maddesinin dördüncü ve beşinci fıkralarıyla, 1.2.1984 günlü ve esas 1983/9, karar 1984/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca, temyiz, kanuni süre geçtikten sonra yapılır veya temyizi kabil olmayan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme temyiz isteminin reddine karar verir ve Yargıtay'a gönderme için yatırılan parayı kullanarak ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder. Bu ret kararı tebliğinden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebilir; temyiz edildiği ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece Yargıtay'a yollanır. Yargıtay'ın ilgili dairesi temyiz isteminin reddine ilişkin kararı bozarsa, ilk temyiz dilekçesine göre temyiz istemini inceler.
Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 36. maddesinin birinci fıkrası gereğince hakimin reddi istemine ilişkin kararlar duruşma yapılmaksızın evrak üzerinde de verilebileceğinden, aynı Kanunun 507. maddesinin 2. bendi uyarınca bu gibi hallerde basit yargılama uygulanır. Öte yandan yine sözü edilen Kanunun 176. maddesinin II. bendi hükmüne göre basit yargılama usulüne bağlı tutulan dava ve işler acele işlerden olup adli ara vermede görülür. Bu nedenle, hakimin reddi konusunda verilen kararlara karşı temyiz süresi adli ara vermede de işler.
İnceleme konusu olan bu işte, hakimin reddi isteminin reddine dair karar temyiz eden davalıya 15/8/1986 tarihinde tebliğ edilmiş olduğu ve temyiz dilekçesinin 5/9/1986 tarihinde kaydedildiği görülmektedir. O halde yukarıda sözü edilen kanun hükümleri gereğince mahalli mahkemece karar verilmek üzere dosya geri çevrilmelidir.
Sonuç: Dosyanın yukarda gösterilen nedenlerle mahkemesine geri çevrilmesine, 25.11.1986 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy