(818 S. K. m. 41) (766 S. K. m. 31)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı varit olmayan davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir yolsuzluk görülmemesine göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davacının, uzman bilirkişi tarafından düzenlenen krokide gösterilen 152 metrekare yüzölçümündeki bölüme yönelik temyiz itirazlarına gelince:
Davacı 25.3.1985 günlü dilekçe ile ortak miras bırakanlarından kalan taşınmazın mirasçılar arasında paylaşıldığını ve kendisine isabet eden yerin tapulama sırasında, kardeşi davalı (Ş.D.) adına 22 parsel numarası ile tespit edildiğini ve paylaşmaya uygun olarak kendisine düşen yerde zilyetliğini sürdürmekte iken davalı kardeşinin, bu yeri üçüncü şahsa sattığını ve böylece kendisini zarara uğrattığını ileri sürerek 1 milyon 100 bin liranın yasal faizi ile birlikte davalıya ödetilmesini istemektedir.
Davalı, ortak miras bırakanından düşen taşınmazlarda yapılan paylaşmada kendisine isabet eden yeri, (H.A.)'a sattığını ve kız kardeşi davacının yerini satmadığını savunmuştur.
Tarafların murisi anneleri (Z.)'nın 1961 yılında ölümü üzerine ondan kalan taşınmazların mirasçıları arasında paylaşıldığı ve tapulama ölçümü sırasında, gerçekte davacıya isabet eden ve uzman bilirkişi (M.K.)'nın düzenlediği 19.7.1985 günlü krokili raporunda kırmızı renkli kalemle taralı bulunan 152 metrekare yüzölçümündeki yer, davalı (Ş.D.)'e isabet eden bölüme eklenerek 22 sayılı parsel olarak davalı adına tespit edildiği ve tapulamanın 3.7.1975 tarihinde kesinleştiği ve davalı tarafından da 18.1.1978 tarihinde (H.A.)'a tapuda devir ve temlik edildiği mahkemece yapılan keşif ve uygulama, Tapu sicil müdürlüğünün karşılık yazısı, dinlenen uzman ve yerel bilirkişi düşünceleri ve tanık sözleri ile belirlenmiştir.
Hal böyle iken mahkemece: paylaşmada 21 sayılı parselin davacı (N.) ile (A.D.)'e 22 sayılı parselin de (Ş.D.)'e isabet ettiği ve kesinleşen tapulama tespiti sonunda tapuya tescil edildiği ve davalı (Ş.D.)'in 22 parsel sayılı taşınmazı (H.A.)'a, onun da (S.K.)'ye sattığı ve (N.)'nin, (S.K.) aleyhine 1983/145 Esas sayı ile tapu iptali davası açtığı ve davanın müracaata bırakıldığı, bir yıl içinde yenilenmediğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği ve her ne kadar 22 sayılı parsel içinde davacıya ait bir bölüm yerin kaldığını tanıklar haber vermiş iseler de tapu iptali davasını takip etmemek suretiyle davacının hakkına razı olduğu ve daha sonra kardeşi davalı (Ş.) hakkında bu tazminat davasını açtığı ve davacının bu zararının meydana gelmesinde davalının bir kusuru olmadığı bilirkişi raporu ile saptandığı ve tapulamada yapılan yanlışlığın davalıya izafe edilemeyeceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.
Somut olayımızda, paylaşmada davacıya isabet eden 152 metrekare yüzölçümündeki yerin davalı adına tespit edilen 22 parsel sayılı taşınmazın içinde kaldığı bilirkişi ve tanıkların düşünce ve beyanları ile saptanmıştır. Tapulama tespiti 3.7.1975 tarihinde kesinleşmiş ve davalı hakkındaki bu dava, 766 sayılı Tapulama Kanunu'nun 31 inci maddesinde belirtilen 10 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmış ve davalı tarafından ayrıca zamanaşımı def'inde de bulunulmuştur.
Davacının, (S.K.) aleyhine açtığı tapu iptali davasını müracaata bırakması, kardeşi aleyhine bu davayı açmasını engellemez. Davalı (Ş.)'in taşınmazı (H.A.)'a tapuda temlik etmesi ile davacının hakkı ayinden tazminata dönüşmüştür.
O halde, davalı 18.1.1978 tarihinde, kendisine ait olmayan 152 metrekare yüzölçümündeki yeri de kendi taşınmazı içende ölçülmesinden yararlanarak (H.A.)'a satmak suretiyle davacıya karşı haksız fiilde bulunmuştur. Bu durumda davalı (Ş.), davacının uğradığı zararı ödemekle yükümlüdür. Bu yönlerin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
3- Diğer taraftan mahkeme, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişi dinlemez. Somut olayımızda, kusur olup olmaması, fen ve ihtisasa taalluk eden özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olmayıp tamamen hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi gereken bir hukuki sorundur. Mahkemenin bu konuda bilirkişiye başvurması ve bilirkişinin görüşünü hükme esas alması da kabul şekli bakımından bozmayı gerektirir.
Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda 2 ve 3 numaralı bentlerde gösterilen nelerle BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının 1 numaralı bentlerde gösterilen nedenle reddine 27.11.1986 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy