(1086 S. K. m. 112) (818 S. K. m. 41)
Dava: Taraflar arasındaki haksız ihtiyati tedbirden kaynaklanan tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı 1.085.800 liranın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte (B.Y.) mirasçıları olan davalılar (N.Y.),(H.Y.),(O.Y.),(F.Y.) ve (E.Y.)'den alınarak davacılara ödenmesine, fazla istemin reddine ilişkin hükmün süresi içinde davalı (B.Y.) mirasçıları avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine gereği konuşuldu :
Karar:1 - Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir yolsuzluk görülmemesine göre, aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2 - Dava haksız ihtiyati tedbir nedeniyle tazminat isteğine ilişkindir. (B.Y.) tarafından (Z.U.) aleyhine kendi taşınmazına vaki müdahalenin önlenmesi ve tecavüz teşkil eden kısmın kal'i için bir dava açılmış ve bu dava açılmadan önce de aynı kişi aleyhine ihtiyati tedbir istenerek yapılmakta olan inşaat durdurulmuştur. Yargılama sonunda bu davanın reddine karar verilmiştir. Taşınmaz maliki (Z.U.) bu defa kocası olan (M.U.) ile birlikte bu davayı açarak uğramış oldukları zararın ödetilmesini istemişlerdir. Talep etmiş oldukları zarar ise iki kalemden oluşmaktadır. bunlardan birincisi inşaatın gecikmesi nedeni ile maliyet fiyat farkı, evi geç kullanmadan dolayı uğranılan kayıptır. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 112 nci maddesi hükmüne göre esas hakkında mahkeme tarafından verilecek kararın tefhim veya tebliğ olunmasını müteakip ihtiyaten icra kılınmış olan tedbir mürtefi olur. Müdahalenin önlenmesi davasında 28.12.1982 tarihinde verilen karar tarafların yüzlerine karşı tefhim olunmuştur. Mahkeme aynı madde hükmü uyarınca tedbirin tayin edeceği müddet zarfında devamına da karar vermemiştir. O halde ihtiyati tedbirin 28.12.1982 tarihinde kalkmış olduğunun kabulü gerekir. Her ne kadar (Z.U.) tedbirin kaldırılması için 16.11.1983 tarihinde mahkemeye başvurmuşsa da bu karar o tarihte esasen kanun hükmü uyarınca mürtefi olmuş bulunuyordu. Bu durum karşısında 28.12.1982 tarihinden 16.11.1983 tarihine kadar geçen sürede evi geç kullanmaktan dolayı uğranılan zarara davacılar kendi kusurları ile sebebiyet vermiş bulunduklarından bu döneme ilişkin anılan zararlarını isteyemezler. O halde mahkemece bu yönün gözetilmemesi bozmayı gerektirir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın (2) bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, öteki itirazlarının (1) bentte gösterilen nedenle reddine 15.10.1987 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy