(818 S. K. m. 53)
Dava: Taraflar arasındaki haksız eylemden doğan tazminat davası üzerine yapılan yagrılama sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde davacı idare avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine; tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor okunduktan sonra dosya incelendi, gereği konuşuldu:
Karar: Davacı Orman İdaresi, davalıların orman emvali satışında ihaleye katılıp orman emvalini (aralarında daha fazla pay sürmemek üzere anlaşarak ve başkalarının katılmasınada engel olarak) düşük bedelle alıp sattıkları ve kendi aralarında oluşturdukları kişiler aracılığı ile karı paylaştıkları ve böylece ihaleye fesat karıştırmak suretiyle idarenin zararına sebebiyet verdiklerinden bahisle zararlarının davalılardan müteselsilen ödetilmesini talep ve dava etmiş,mahkemece bu konudaki ceza mahkemesinin mahkumiyet kararının hukuk mahkemesini bağlamayacağı ve davalıların birlikte hareket ettiklerine dair bir delil de bulunmadığı gerekçesi ile dava red edilmiştir.
Oysa, BK.nun 53. maddesi uyarınca ceza mahkemesinin sabit saydığı olaylar üzerine verdiği ve kesinleşen mahkumiyet kararı hukuk hakimini bağlar. Davalıların iddia edildiği şekilde eylemleri sabit görülerek ceza mahkemesince TCK.nun 366/1. maddesi uyarınca mahkum oldukları incelenen ceza dosyası ve mahkumiyet kararı ilamı ile anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davalıların BK.nun 41 ve 50. maddeleri uyarınca davacı idarenin zararından sorumlu olduklarının kabulü gerekir. Mahkemenin aksi düşünce ile davayı red etmesi yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir. Mahkemece yapılacak iş davacı idarenin zararının doğup doğmadığını araştırmak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 04.02.1992 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy