(818 S. K. m. 60) (1412 S. K. m.365)
Dava: Taraflar arasındaki trafik kazasından doğan tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı toplam 1.250.000 lira maddi ve manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine ilişkin hükmün süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine; tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor okunduktan sonra dosya incelendi gereği konuşuldu:
Karar: Dava, trafik kazasında gerçekleşen bedensel sakatlık nedeniyle istenilen tazminata ilişkindir. Davalı, zamanaşımı savunmasında bulunmuş; mahkeme, ceza davasıyla ilgili kararının Yargıtay denetiminde iken davanın açıldığı gerekçesiyle zamanaşımı savunmasının reddine karar vererek tazminata hükmetmiştir.
Davaya konu olay 21.9.1977 gününde gerçekleşmiştir. Ceza davası 29.12.1983 günü sonuçlanmış, bu tazminat davası ise 12.6.1984 günü açılmıştır. Kural olarak ceza mahkemesinin varlığı orada şahsi hak istenmedikçe zamanaşımını kesmez. Ancak, zamanaşımı süresi dolmuş olsa bile ceza davası devam ederken hukuk davasının açılması halinde zamanaşımından söz edilemiyecektir. Çünkü, ceza davası devam ettiği sürece zarar görenin o davaya katılma yoluyla tazminat isteme hakkı vardır. Olayımızda ise, tazminat davası açıldığı tarihte ceza davası sonuçlanmıştır. Bu halde davaya müdahale olanağı yoktur; daha sonra onanarak kesinleşen ceza dosyasının Yargıtay denetiminde olması sonuca etkili değildir.
Ancak mahkeme, davacıda yaralanmayla gerçekleşen sakatlığın gelişen bir durum gösterdiğini de araştırmamıştır. Sakatlık, gelişen bir durum gösterdiği takdirde, zamanaşımı bu gelişen bir durum gösterdiği takdirde, zamanaşımı bu gelişen durumun son bulduğu anda başlayacaktır. O halde mahkemenin, zamanaşımıyla ilgili olarak hukuki durumu hatalı değerlendirmesi ve gelişen zarar olgusunu incelemeden zamanaşımının reddine karar vermesi hatalı olup bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek bulunmamasına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 21.5.1992 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy