(818 S. K. m. 56)
Dava: Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde davacılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine; tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor okunduktan sonra dosya incelendi, gereği konuşuldu:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacılar Ümran ve Kemal'in manevi tazminat taleplerinin reddine ilişkin hükme yönelik teyiz itirazlarının reddi gerekir.
2 - Dava, BK.nun 56: maddesine dayalı tazminat isteğine ilişkindir. Davacı Pınar, davalıya ait köpek tarafından ısırılması nedeniyle 2 milyon TL. manevi, davacı Kemal ise küçük kızının tedavisi nedeniyle yaptığı 1 milyon TL.lik tedavi giderinin köpeğin sahibi olan davalıdan tahsilini istemektedir.
Bilindiği gibi, BK.nun 56. maddesinde öngörülen hayvan idare edenin sorumluluğu, özel bir sorumluluktur. Anılan madde hükmüne göre, hayvana dikkat, özen ve gözetim görevini üzerine alan ve ondan sürekli şekilde faydalanan kişi, hayvanı idare eden sıfatıyla bu hayvanın sebebiyet vermiş olduğu zararları ödeme yükümlülüğü altındadır. BK.nun 56. maddesi gereğince hayvan güdenin sorumluluktan kurtulabilmesi hayvanı, hal ve şartlara göre, gerekli bulunan özenle gözetmiş olduğunu ya da bu özen gösterilmiş olsaydı bile, zararın önlenemeyeceğini ispat etmesine bağlıdır. Kanunun öngördüğü bu özen borcu, zararın gerçekleşmesini önlemeye elverişli ve hayvan güdenin almak zorunda olduğu tedbirlerin tümünü kapsar. Durum ve koşullara göre, gereken özenle gözetim gösterilmez, ya da gösterilmiş olsa idi zararın önlenemeyeceği kanıtlanmaz ise, hayvan güden sorumlu olur. Özenle gözetim, hayvanın cinsine, özellikle huyuna göre takdir edilir. İnceleme konusu olan bu işte dosyada bulunan olay mahallinin resminin tetkikinden davalının yeni yavrulayan köpeğini evine bitişik vaziyetteki bir tarafı tamamen açık olan yol üzerindeki barakada barındırdığı anlaşılmaktadır. Davacı taraf köpeğin bağlandığı zincirin çok uzun olduğunu iddia etmektedir. Köpeğin barındırıldığı barakanın herkesin girmesi caiz olmayan vasıfta bir yer olmadığı düşünülmeksizin ve davacı tarafın zincirin uzunluğu konusundaki iddiası araştırılmaksızın eksik inceleme sonucu davanın reddine karar verilmiş; olması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda iki nolu bentte gösterilen nedenle davacı F. Pınar ve Kemal yararına (BOZULMASINA), davacı Ümran'ın tüm, Kemal'in öteki temyiz itirazlarının bir nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peişn alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 25.11.1993 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy