(506 S. K. m. 134, 140)
Taraflar arasındaki menfi tespit davası üzerine yapılan yargılama sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın reddine, dosyanın görevli Nöbetçi Sulh Ceza Mahkemesine gönderilmesine ilişkin hükmün, süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine; tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor okunduktan sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Uyuşmazlık, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 140. maddesinde düzenlenen idari para cezası, dolayısıyla borçsuzluğun tespitine ilişkindir. Davacı, işyeri bu kapsamda olan işverendir. Davalı Kurum, 506 sayılı Yasanın 8 ve 9. maddelerinde öngörülen işyerinin, çalıştırılan sigortalıları bildirme yükümlülüklerini yerine getirmeyen işverenler hakkında 140. madde uyarınca idari para cezası tayin etmektedir. Öyleyse uyuşmazlık, tamamen bu yasa hükmünden kaynaklanmış olmaktadır. Anılan Yasanın 134. maddesine göre; bu kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıklar, yetkili iş mahkemelerinde ... görülür. İdari para cezalarına sulh ceza mahkemesinde itiraz edilebileceği yasa hükmü ise de, genel hükümlere göre dava konusu edildiğinde (görevli mahkeme belirtilmediğinden) HGK. nun 13.3.1996 gün ve 21/1089-168 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, 134. maddenin açık hükmü karşısında davada iş mahkemesinin görevli olduğu benimsenmelidir.
Açıklanan yön gözetilmeksizin sulh ceza mahkemesinin görevli olduğunun kabulüne karar verilmesi, bozmayı gerektirir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilemesine, 23.09.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy