(Mahcuz Malların Muhafaza Edileceği Adalet Bakanlığı Depo ve Garajlarının Çalıştırılmasına Dair Yönetmelik m. 28) (2004 S. K. m. 88)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davası üzerine yapılan yargılama sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı 65.850.000 liranın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine ilişkin hükmün davalı banka avukatı tarafından duruşma istekli olarak temyiz edilmesi üzerine; tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor okunduktan sonra dosya incelendi, gereği konuşuldu:
Karar: Dava, yedieminlik ücretinin alacaklıya ödetilmesine ilişkindir. Davacı yedieminin; İcra kovuşturması sırasında günlük ellibin (50.000-TL.) ücretle İcra Müdürünün kendisine eşya teslim ettiğini bildirerek, bu tutar üzerinden 66.000.000 liranın ödetilmesini istemiştir.
Mahkemece, sözleşme değeri üzerinden hesaplanan miktardan peşin ödenen 5.000.000 liranın düşülerek, davalı 65.850.000 lira ile sorumlu tutulmuştur.
"Mahcuz Malların Muhafaza Edileceği Adalet Bakanlığı Depo ve Garajları Çalıştırılmasına Dair Yönetmelik"in 28. maddesi uyarınca, "Muhafaza ücreti, Bakanlıkça hazırlanacak Ücret Tarifesi hükümlerine göre alınır. Bu Tarife'deki gerekli görülecek değişiklikler yılda bir yapılır" 24.2.1993 günlü Resmi Gazete'de yayınlanan Tarife'nin 3. maddesi uyarınca; "muhafaza müddeti hitamında bu tarifenin ikinci maddesi uyarınca hesap edilecek ücret mahcuz malın takdir edilen değerinin % 30'unu geçemez. Ancak, mahcuz malın takdir edilen değeri 40.000.000 liranın üzerinde ise, 40.000.000 liranın üzerindeki meblağ için hesap edilecek ücret, aşan miktarın % 15'ini geçemez".
Haczedilen malın değeri 29.975.000 lira olarak belirlendiğine göre anılan Tarife'nin kıyasen uygulanarak uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekirken mal değerinden çok fazlasıyla davalının sorumlu tutulmuş olması bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma biçimine göre öteki yönlerin şimdiden incelenmesine yer olmadığına ve davalı banka yararına takdir edilen 6.000.000 lira duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine ve temyiz eden davalı bankadan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 4.6.1996 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy