(818 S. K. m. 60)
Dava: Davacı S... vs. tarafından, davalı H. B... aleyhine 21.10.1998 gününde verilen dilekçe ile davalının koruması altındaki eşyaların kullanılmasının engellenmesi, yok edilmesine sebebiyet verilmesi, işçilere kullandırılması nedeniyle tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 9.6.1999 günlü kararın Yargıtay'da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 15.2.2000 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılardan S. O. ile karşı taraftan davalı vekili ... geldiler, öteki davacı B. İ. (Ü.) gelmedi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.
Karar: Dava, davalının bitişik arsada yaptığı hafriyat nedeniyle davacıların dairesinin bulunduğu apartmanın yıkılması sonucu enkaz altında kalan eşyalardan çıkarılıp davalının korumasına bırakılanların kullanımına engel olunduğu, çaldırıldığı ve yok edildiği iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem zamanaşımı nedeniyle reddedilmiş, karar davacılar tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, evin zarar görmesi sonucu yıkıntıdan çıkarılıp davalının muhafazasına bırakılan eşya ile ilgilidir. Hatta bundan dolayı davalının inancı kötüye kullanması nedeniyle kamu davası da açılmıştır. Anılan kamu davası her ne kadar hukuki uyuşmazlıktır biçiminde sonuçlanmış ise de eylemin niteliği itibariyle suç teşkil ettiği anlaşılmaktadır. Şu durumda olayda davacılar tarafından 1995 yılında yürümekte olan davada verilen dilekçelerin tarihinin esas alınması doğru değildir. Olayda (ceza) uzamış zamanaşımının uygulanması gerekmektedir. Kaldı ki, davacıların iddiasına göre haksız eylem sonucu davalıya teslim edilen eşyanın bedeli istendiğine ve davalı da eşyaları teslim etmediğine göre davacıların eşya üzerindeki mülkiyet hakkı devam ettiğinden zamanaşımı söz konusu olamaz. Anılan yön gözetilmeden verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15.02.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)