(1086 S. K. m.38)
Dava: Davacı TDÇİ Genel Müdürlüğü vekili avukat M. A. vd. tarafından, davalı H. Y. vd. aleyhine 26.4.1993 tarihinde verilen dilekçe ile İskenderun Demir Çelik Müessesesi görevlisi davalıların usulsüzlükleri nedeniyle uğranılan zararın tazmininin istenmesi üzerine, mahkemece yapılan yargılama sonunda; TDÇİ Genel Müdürlüğü'nün davacılık sıfatı bulunmadığından, İskenderun Demir Çelik Müessesesi'nin usulüne uygun açılmış bir davası bulunmadığından, davanın reddine dair verilen kararın Yargıtay'ca incelenmesi, davacı ve asli müdahil vekilleri tarafindan süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek, gereği görüşüldü:
Dava, İskenderun Demir Çelik İşletmesi görevlisi davalıların muhtelif tarihlerdeki usulsüz işlemleri nedeniyle zarara neden oldukları iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, İskenderun Demir Çelik Müessesesi'nin müstakil tüzel kişiliğine sahip bulunduğu, TDÇİ Genel Müdürlüğü' nün İsdemir'de meydana gelen olaylarla ilgili olarak bu kurumun zararı hakkında dava açmak ehliyeti bulunmadığından ve İsdemir'in de usulüne uygun müdahale istemi olmadığından, davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı ve müdahil İsdemir tarafından temyiz edilmiştir.
Davalıların görev yaptığı, İskenderun Demir Çelik İşletmesi, Türkiye Demir Çelik İşletmeleri Genel Müdürlüğü'nün bir müessesesi olarak faaliyet göstermektedir. Bu nedenle genel müdürlüğün de dava açma hakkı bulunmaktadır. Kaldı ki, İskenderun Demir Çelik İşletmesi de harcı yatırmak suretiyle ve usulüne uygun şekilde katılmıştır. Bu nedenle davanın reddi doğru değildir. İşin esası incelenmek üzere karar bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 15.4.1999 tarihinde, oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy