(3813 S. K. m. 10) (7258 S. K. m. 1) (818 S. K. m. 41)
Dava: Davacı Başbakanlık Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü vekili tarafından, davalı Türkiye Futbol Federasyonu Başkanlığı aleyhine 12.4.2000 gününde verilen dilekçe ile maçların tarih ve saatlerinin değiştirilmesinden kaynaklanan hasılat kayıplarının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 28.6.2000 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı Başbakanlık Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğüne izafeten Spor Toto Teşkilat Müdürlüğü adına Avukat Hülya tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Davacı, yasa ile futbol müsabakalarında müşterek bahislerin düzenlenmesi ve yürütülmesinin teşkilatlarına verildiğini, teşkilatın bu kalemden elde ettiği gelirlerin Çocuk Esirgeme, Kredi ve Yurtlar Kurumu gibi pek çok yardıma ihtiyaç duyan kuruluşa ödeme yapıldığını, kuruluşun yasada öngörülen amaçlarına kavuşması bakımından daha önce Türkiye Futbol Federasyonu tarafından hazırlanan ve kamuoyuna sunulan karşılaşmaların statü ve fikstürüne uygun olarak düzenlenen spor-toto oyun kuponlarının bayilere daha önceden gönderilmesi gerektiğini belirtmiştir. Kurum olarak davalının hazırladığı statü ve fikstüre göre önceden düzenlenen ve bayilere gönderilen oyun kuponlarındaki düzenlemeye rağmen davalının karşılaşmaların gün ve saatini öne almakta veya ertelemektedir. Bu durum kurumun daha az kupon satmasına ve böylece zarara uğramasına neden olmaktadır. Bu nedenle de 1999-2000 sezonu içerisinde karşılaşma saatleri değiştirilen ve ertelenen maçlardan dolayı uğranılan zararın ödetilmesine karar verilmesi istenilmiştir.
Davalı 3813 sayılı Türkiye Federasyonu Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Yasa ve anılan Yasa hükümlerine göre çıkarılmış bulunan Ana Statüdeki kurallar gereğince işlem yaptığını, yasada tanınan yetki çerçevesinde karar aldığını belirterek istemin reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davalının savunmasının yerinde olduğu gerekçe gösterilmek suretiyle istemin reddi yönünde hüküm kurulmuş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Uyuşmazlığın konusu ile ilgili olarak yukarıda özetlenen durumdan da anlaşılacağı üzere davacı, davalının yasada yer alan yetkisini yerinde kullanmadığını, davalının ise yasadaki yetki çerçevesinde hareket ettiğini ileri sürdüğü anlaşılmaktadır.
Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle yukarıda sözü edilen yasal düzenlemelerin gözönünde tutulması gerekmektedir. Davacının iddiasına dayanak yaptığı 7258 sayılı Yasada futbol karşılaşmalarında müşterek bahislerin düzenlenmesi ve yürütülmesinin davacı kuruma bırakıldığı, kurumunda bu görevini yerine getirmek için kuponlar düzenlemek ve bunları bayilere dağıtmak, elde edilen geliri de yasada öngörülen biçimde dağıtmakla yükümlü olduğu; davalı kurumun ise 3813 sayılı Yasaya göre kuruluş olup, bu yasada ve Ana Statüde belirtilen yetki ve görevlerini yerine getirmekle yükümlü olduğu görülmektedir.
Somut olayda davacı yukarıda da açıklandığı üzere davalının daha önceden belirtilen karşılaşmaların gün ve saatini öne aldığını belirtmiş ve bu iddiasına ekli olarak değiştirilen ve ertelenen karşılaşmaların listesini dilekçeye ekli olarak sunmuştur.
Yanlar arasında karşılaşmaların bazılarının günlerinin ertelendiği, bazılarının da saatlerinin öne alındığı tartışmasızdır. Tartışmalı olan yön, davalının böyle bir kararı almasında yetkisinin bulunup bulunmadığı ve bu yetkinin yerinde kullanılmış olup olmadığı ve ayrıca böyle bir değişiklikten dolayı davacının zarar görüp görmediği noktasında toplanmaktadır.
Davacı, karşılaşmalarla ilgili olarak statü ve fikstüre göre hazırlanan kuponları daha önceden bayilere göndermesi ve bunların satışa sunulması işin gereğinin bir sonucudur. Bu nedenle karşılaşmanın başlama saatinden kısa bir süre öncesine kadar kupon satışının yapılabileceği ve böylece davacının satıştaki sürenin uzunluğu nedeniyle daha fazla gelir elde edebileceği yaşamın olağan akışının bir sonucudur. Bu sürenin öne alınmak suretiyle kısaltılmasında davacının zarar göreceği doğaldır. Ne var ki, davalı da böyle bir değişiklik yapma yetkisini yasadan aldığını savunmaktadır. Gerçekten 3813 sayılı Yasanın 10. maddesinde ve davalı Federasyon Çalışma Usul ve Esaslarına Dair Ana Statünün 42. maddesinde davalı kuruma bu yetkinin verildiği görülmektedir. Yasada düzenleme altına alınan bu yetkinin tüm yetkilerde olduğu gibi mutlak ve sınırsız olduğu düşünülemez. Şu durumda sorunun çözümünde yetkinin yerinde kullanılıp kullanılmadığının incelenmesi zorunluluk arz etmektedir. Davalının, davacı tarafından ertelendiği ve saatlerinin öne çekildiğini iddia ettiği karşılaşmalarda yapılan değişikliğin gerekçesini açıklaması ve bu gerekçenin hukuka uygun olması gerekir. Aksi halde yetkinin hukuka uygun olarak kullanılıp kullanılmadığı denetimsiz kalmış olur. Davalının karşılaşmaların gün ve saatlerini değiştirmesi somut olay ve ortam itibariyle makul ve haklı değilse bu yüzden zarar görenlerin zararının giderilmesi gerekir.
Şu durumda mahkemece yapılacak iş davacının dava dilekçesine eklediği ve davalı tarafından günü değiştirilen karşılaşmalarla ilgili tarafların gsöterdiği tüm kanıtlar toplanmalı, haklı nedene dayanmayan değişiklikler için davacının zararı belirlenmeli ve varılacak sonuç çerçevesinde hüküm kurulmalıdır.
Bu yön gözetilmeden salt davalının yetkili olduğu gerekçesiyle istemin reddi biçiminde hüküm kurulması yerinde görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle (BOZULMASINA) ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 22.3.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.
YKD. Temmuz 2001
Full & Egal Universal Law Academy