(2659 S. K. m. 16) (2918 S. K. m. 85) (818 S. K. m. 55)
Dava: Davacı E. vekili avukat A. tarafından, davalı C. ve diğerleri aleyhine 16.9.1999 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 4.10.2000 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalılar C. ve M. vekili avukat C. tarafından süresi içinde istenilmekle, dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı M.'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalı M.'nın diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş, karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyada bulunan ve hükme esas alınan Ankara N... Hastanesi'nden verilen raporda, davacının beden gücünün (%40) oranında azaldığı belirtilmiştir. Ne varki sözü edilen bu rapor, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli bulunmamaktadır. Belirtilen oranın hangi esaslara göre tespit edildiği açıklanmadığı gibi hangi yaş ve meslek grubuna ait baremlerin uygulandığı da gösterilmemiştir.
2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 16/2 maddesi (C) bendi gereğince Adli Tıp Kurumu Üçüncü İhtisas Kurulu "meslekte kazanma gücü kaybı" hususunda bilimsel ve teknik görüşlerini mahkemelere bildirmekle görevli kılınmıştır. Anılan bu hüküm de gözetilerek davacının yaşı ve meslek grubu da belirtilerek Adli Tıp Kurumu Üçüncü İhtisas Kurulundan SSK Sağlık İşleri Tüzüğüne uygun rapor alınmalıdır.
Anılan yön gözetilmeden verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
3- Davalı C.'in temyizine gelince;
Dosyada bulunan trafik kaydına göre kazaya karışan araç, olay tarihinde ve daha öncesinde davalılardan M. adına kayıtlıdır.
Mahkemece davalı C.'in aracın maliki ve işleteni sıfatıyla BK.nun 55. maddesi gereğince müşterek müteselsil sorumlu olduğu kabul edilmiştir.
2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 85. maddesi uyarınca motorlu aracın neden olduğu zararlarda işleten sorumludur. Bu hüküm BK. 55. maddesine göre daha özel bir nitelik taşımaktadır. Şöyle ki, eldeki davada motorlu aracın karayolunda meydana gelen trafik kazası sonucu neden olduğu zararın giderimi istenilmektedir. Şu durumda bu olaya uygulanacak düzenleme de 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun anılan hükmü olacaktır.
O halde, davalı C. olay tarihinde araç maliki ve işleteni olmadığından onun hakkındaki davanın reddi gerekir.
Anılan yön gözetilmeden verilen karar usul ve yasaya aykırı olduğundan bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalı M. yararına, (3) nolu bendde gösterilen nedenlerle davalı C. yararına (BOZULMASINA), davalı M.'nın öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılar yararına takdir edilen 65.000.000 lira duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 3.4.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy