(818 S. K. m. 45)
Dava: Davacılar Yusuf Yağızoğlu ve Nazife Yağızoğlu (kendisine asaleten Mehmet Ali'ye velayeten) vekili Avukat Mehmet Dönmez tarafından, davalı Mehmet Erköse aleyhine 18/7/1996 ve 25/8/1998 gününde verilen dilekçeler ile davalının davacıların desteğini kasden öldürmesi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacı Nazife'nin maddi tazminat isteminin kabulüne, diğer davacıların maddi tazminat istemlerinin reddine, tüm davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne dair verilen 15/9/1999 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacıların aşağıdaki bentin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, davalının hukuka aykırı eylemi sonucu desteğin kaybından davacıların tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece bilinmeyen dönemle ilgili olarak destek tazminatının hesabında desteğin ölümüyle davacılara kalacak olan miras geliri düşüldükten sonra tazminat miktarı belirlemiştir. Destek tazminatı BK.nun 45. maddesinin 2. fıkrasında düzenleme altına alınmış olup buna göre, ölüm ile onun yardımından yoksun kalanların yoksun kaldıkları oran kadar zarar verinin bu miktar tazminatla yükümlü tutulmasını hüküm altına almasıdır. Şu durumda geçimini kısmen veya tamamen sağlayacak şekilde yardım eden ve olayların normal akışına göre, eğer ölüm olayı meydana gelmeseydi yardımı sağlayacak kimse destek sayılmalıdır. Bu açıklamalardan anlaşılan desteğin çalıştığı ve kazanç elde ettiği süre içindeki gelirinden belli bir miktarın destekten yoksun kalanlara yansıtılmasıdır. Bundan çıkan sonuç miras gelirinin yasal olarak ve ölümle mirasçılara geçeceği için destek tazminatına etkili olmadığıdır. Kaldı ki, destek tazminatına hak kazanan kişiler ile, mirasçıların aynı kişi olmaları zorunluluğu da bulunmamaktadır. Bu nedenle miras gelirinin destek tazminatından düşülmesi tazminatın niteliğine ve yasanın düzenleniş amacına uygun değildir. Bu yönlerin gözetilmemiş olması kararın bozulması gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, davalının tüm, davacıların öteki temyiz itirazlarının (1) sayılı bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12.06.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy