(818 S. K. m. 43)
Dava ve Karar: Davacı S. Ş. vekili Avukat Hasan Ayık tarafından, davalılar M. M. V. ve A. M. V. aleyhine 17.11.1998 gününde verilen dilekçeyle trafik kazasından doğan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29.12.1999 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan raporla dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davacının temyizine gelince; dava, trafik kazasından doğan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir. İstek, kısmen kabul edilmiştir.
Olayda hayatını kaybeden davacının desteğinin üniversite öğrencisi olduğu anlaşılmaktadır. Bu olgu, desteğin ileride üniversite mezunu olabileceğine dair güçlü bir belirtidir. Bu durumda desteğin mezun olduğu gündeki ücreti, emsallerine göre belirlenip, tazminat miktarının buna göre belirlenmesi gerekir. Mahkemece, bu yolda bir araştırma yapılmadan, asgari ücrete göre düzenlenen hesap raporunun esas alınmış olması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
3- Davalıların temyiz itirazlarına gelince, davalılar desteğin hatır yolcusu olduğunu bu nedenle de hatır incirimi yapılması savunmasında bulunmuşlardır. Desteğin araçta hatır için taşındığı dosyadaki bilgilerden anlaşılmaktadır. Bu yönünde gözardı edilmesi doğru değildir.
Öte yandan davacı taraf, yargılama sırasında Aksigorta'dan 1.650.000.000 lira tahsil ettiklerini bildirmiştir.
Şu duruma göre, hesaplanacak tazminat miktarından BK.nun 43 üncü maddesi gereğince uygun bir miktar hatır taşımacılığı indirimi ve sigortadan alınan miktarın da belirlenerek bununda tazminat miktarından indirilmesi gerekirken bu yönlerin gözetilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davacılar yararına, (3) sayılı bentte gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA; tarafların diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harçların istek halinde geri verilmesine 19.06.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy