(765 S. K. m. 111)
Dava: Davacılar Emine Kandemir ve arkadaşları tarafından, davalı Murat Kandemir aleyhine 3.7.1996 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeni ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 6.12.1999 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar avukatı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Karar: Dava, trafik kazası nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, ceza yargılaması sırasında şikayetten vazgeçildiği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
Somut olayda, davalının tam kusurlu olarak davacı Mehmet Kandemir'in yaralanmasına sebebiyet vermekten cezalandırıldığı, olay sonucunda bu davacının felç olduğu anlaşılmaktadır. Ceza yargılamasında şikayetçi olunmaması veya şikayetten vazgeçilmesinin, sonradan hukuk mahkemesinde şahsi hak istenmesine engel oluşturabilmesi diğer bir ifadeyle vazgeçmenin hukuki sonuç doğurabilmesi için; hem vazgeçmenin kamu davası açıldıktan sonra hakim önünde gerçekleştirilmesi hem de bu vazgeçme ile kamu davasının düşmesi gereklidir. (YHGK 07.12.1988 gün ve E.4-782 K.992 sayılı kararı. Bkz. Turgut Uygur, Borçlar Kanunu 1. cilt Sh. 856) Somut olayımızda ise, kamu davasının vazgeçme ile düşer nitelikte bulunmadığı açıktır. TCK. nun 111. maddesi koşulları gerçekleşmediği halde yerel mahkemece davanın reddedilmesi bozmayı gerektirmiştir. Öte yandan yaralanan Mehmet Kandemir'in eşi ve çocukları olan diğer davacıların ceza davası sırasında bir şikayeti veya vazgeçmesi bulunmadığı halde aynı gerekçeyle reddedilmesi de yerinde olmadığından bu yönde ayrıca bozma nedeni yapılmıştır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19.06.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy