(765 S. K. m. 456) (818 S. K. m. 60)
Dava: Davacı Zekeriya Dursun vekili Avukat Güler Haskan tarafından, davalı Fierre Emmanuel Marie Tehbault aleyhine 25.6.1993 ve 26/2/1999 gününde verilen dilekçeler ile trafik kazası nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15.9.1999 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Karar: Dava, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Önceki davayla birleşen ve saklı tutulan maddi ile gelişen durum nedeniyle manevi tazminatlara ilişkin ikinci davada davalı yan süresinde zamanaşımı def'inde bulunmuş, yerel mahkeme zamanaşımı def'ini yerinde bulmayarak işin esasına girip birleşen ikinci davayı da kısmen kabul şeklinde sonuçlandırmıştır.
Oysa olay 5.3.1991 tarihinde gerçekleşmiş 25.6.1993 tarihinde ilk dava açılmış, 18.8.1995 tarihinde daha önce 45 günlük işgörmezlik raporu bulunan davacının ayağı kesilmiş ikinci dava ise 16.2.1999 tarihinde açılmıştır. Ceza yargılaması yönünden 5.3.1991 tarihindeki davacının yaralanmasını niteleyen 45 gün iş ve güçten kalır raporu ile ayağın kesilmesi yani uzuv kaybı arasında TCK'nun 456/2. maddesi açısından bir fark yoktur. Davada uzamış (ceza) zamanaşımı 5.3.1991 tarihinde başlamış olup süresi 5 yıldır. Davacının 18.8.1995 tarihinde ayağının kesilmiş olması tazminat yönünden gelişen bir durum ise de ceza yönünden yeni bir durum değildir; yani yeni bir ceza davası açılamaz. Ancak gelişen durum nedeniyle tazminat davası açabilme süresi 18.8.1995 tarihinden itibaren ayrıca bir yıl uzamıştır. Dolayısıyla tazminat davası açabilme süresi 18.8.1996 da sona ermiştir.
İkinci dava 16.2.1999 tarihinde açıldığına göre bu tarih gerek uzamış (ceza) zamanaşımı süresine gerekse 18.8.1995 tarihinden itibaren başlayan Borçlar Kanunu'nun 60/1. maddesinde yer alan bir yıllık süreyi aşmış bulunmaktadır. O halde ikinci davanın zamanaşımı yönünden reddedilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle kısmen kabulü doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09.03.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy