(818 S. K. m. 41, 46, 47)
Dava: Davacı Ali ... vekili Avukat Ramazan ... tarafından, davalı Ali ... aleyhine 6.6.1996 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle 200 milyon maddi 200 milyon lira manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.12.1999 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davacı daimi işgücü kaybı nedeniyle maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Yargılama sırasında davacının hak kazandığı gelir kaybının belirlenmesi için bilirkişi raporuna başvurulduğu görülmektedir. 10.12.1998 tarihli Avukat Fatih ...ın hazırladığı bilirkişi raporunda davacı geliri, SSK müfettişlerince belirlenen ücret dikkate alınıp, asgari ücretin 2 katı olduğu kabul edilerek tazminat hesabı yapılmıştır. Bu raporda davalının 6/8 kusuruna göre hesaplama yapılmıştır. Halbuki davalının 8/8 kusuruna göre zararının hesabını içeren ve bilirkişi Avukat Mehmet ... tarafından hazırlanan 27.11.1999 tarihli raporunda bulunmaktadır. Bu raporda da davacı geliri asgari ücret esas alınarak hesaplama yapılmıştır. Halbuki davacı T... Konserve Sanayii AŞ.nde işçi olarak çalışmaktadır ve ücreti bellidir. Şu durumda davacı gelirinin asgari ücrete oranlanarak tazminat hesabı yapılması doğru değildir. Yapılacak iş, davacının rapor tarihine kadar olan (bilinen dönem) ücreti çalıştığı kurumdan sorularak ayrı ayrı belirlenmeli, bilinmeyen dönem içinde son gelen ücret üzerinden her yıl ayrı ayrı %10 iskonto yapılarak tazminatın hesaplanması gerekir. Mahkemece bu esasları göz önünde tutmayan bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
3- Dosyadaki Sosyal Sigortalar Kurumunun 21.5.1998 tarih ve 55476 sayılı gelir bağlama kararında davacının sürekli işgöremezlik derecesi %45 olarak belirtildiği halde SSK Genel Müdürlüğünün 2.11.1998 tarih 8100152226 sayılı yazısında %29.20 olarak belirtilmiştir. Bu çelişkili durumun giderilmesi için Adli Tıp Kurumundan alınacak raporla daimi işgücü kaybının tam olarak belirlenmesi gerekir. Bu yönün gözetilmemiş olması da bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) ve (3) nolu bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11.09.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy