(818 S. K. m. 47)
Davacılar C. Erzurumlu ve diğerleri vekili Avukat T. Ünler tarafından, davalılar N. Durmaz ve diğeri aleyhine 30.1.1997 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23.11.2000 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Davacılardan G. ve O.F. Şerbetçi' nin manevi tazminat istemleri yerel mahkemece aynen hüküm altına alınmış bulunduğundan hukuki yarar yokluğu nedeniyle adı geçen davacıların temyiz istemlerinin reddi gerekmiştir.
2- Öteki davacılar C., M. ve Ş. Erzurumlu'nun temyiz itirazına gelince;
Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutan adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay içtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.
Davaya konu olan olayda davalının kusur oranı, davacıların ölen ile yakınlıkları ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde mahkemece takdir olunan manevi tazminat miktarları azdır.
Yerel mahkemece daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılardan C., M. ve Ş. Erzurumlu yararına BOZULMASINA, öteki davacıların temyiz istemlerinin ilk bentteki nedenlerle reddine ve davacılar C., M. Ve Ş. Erzurumlu'dan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 4.3.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy