(2709 S. K. m. 28) (5680 S. K. m. 1) (4721 S. K. m. 24, 25) (743 S. K. m. 24, 24/a)
Davacı Necmettin E. vekili Avukat Ahmet Özdemir tarafından, davalılar H... Gazetecilik ve Matbaacılık AŞ. ve Doğan S. aleyhine 5/6/2000 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı 5 milyar lira manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin kısmen kabulü ile 2 milyar lira manevi tazminat alınmasına dair verilen 13/6/2001 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Davacı, yapılan yayının hukuka aykırı olması nedeniyle kişilik haklarının saldırıya uğradığı savı ile manevi tazminat isteminde bulunmuştur.
Davalı yayının, Basın Yasasının, tanıdığı sınırlar dışına çıkılmadan, özle biçim arasındaki denge korunarak verildiğini bu nedenle davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş, karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, yayın yoluyla kişilik haklarının saldırıya uğradığı savına dayanmaktadır. Diğer bir anlatımla dava, yapılan yayında yer alan açıklamaların kişilik değerlerine saldırı içerdiği ve böylece hukuka aykırı olduğu ileri sürülmüştür.
Böyle bir uyuşmazlığın çözüme kavuşturulmasında, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerden farklı bir yöntemin izlenmesi ve ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması gerekmektedir.
Bunun nedeni, Anayasanın 28. maddesindeki basının özgür olduğu güvencesine ve bu ilkeyi güçlendiren 5680 sayılı Basın Yasasının 1. maddesindeki düzenlemedir. Bu düzenlemede basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin nedeni; toplumun sağlıklı, mutlu ve güven içinde yaşayabilmesi içindir. Bunun için de kişinin, dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Diğer bir anlatımla basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma, yönlendirme yetki ve sorumluluğuna sahiptir. Bunun içindir ki basının yayın yaparken, yaptığı yayından dolayı hukuka aykırılık teşkil edecek olan eylemi, genel olaylardaki hukuka aykırı olan eylemden farklılıklar taşır. İşte bu farklılık ve ayrık durum gözetilerek yapılan yayının hukuka aykırılık veya uygunluk sınırı belirlenmelidir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğu kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir. İşte basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.
Ne var ki basının bu ayrıcalık taşıyan konumu ve özgürlüğü, tüm özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız değildir. Bundan dolayıdır ki, yayınlarında kişilik haklarına saygı göstermesi ve gerek Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümünde yer alan ve gerekse MK.nun 24 ve 25 maddesinde ve yine özel yasalarda güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluk ve gerekliliktir.
Açıklanan bu yasal düzenlemelerden ve yargısal uygulamalardan da anlaşılacağı üzere, basının özgürlüğü ile kişilerin, kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği, diğer bir anlatımla, hukuk düzenince koruma altına alınan yararların birbirine karşı çatışma içinde bulundukları biçiminde bir görünümün var olduğu kanısı uyanmaktadır.
Halbuki hukuk düzeninin, çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Aksi halde hukukun kendisi, kendi kuralları ile çatışmış olur. Aslında, yapılan düzenleme, hukukun diğer temel kavramları ile birlikte incelendiğinde, iki yararın aynı anda ve aynı olayda birbiri ile çatışmadıkları, somut olaydaki olgular itibariyle koruma altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği anlaşılacaktır. Bunun sonucunda da, daha az üstün olan yarar, daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında, o olayda ve o an için hukuk düzenince korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir.
Bunun için temel ölçüt, kamu yararıdır. Diğer bir anlatımla yayın, salt toplumun yararı gözetilerek yapılmalıdır. Toplumun çıkarı dışında hiçbir kişisel çıkar, gerçeklerin yanlış olarak sunulmasına neden olmamalıdır. Haber olduğu biçimi ile verilmeli ve kişisel katkı yer almamalıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basının bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, yayında kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini ve haber verilirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Bu ilke ve kurallar gözetilmeden yapılan yayın hukuka aykırılığı oluşturur ve böylece kişilik hakları saldırıya uğramış olur. Aksi bir yayının ise, gerek Anayasa ve Basın Yasası ve gerekse basının genel işlevi karşısında hukuka uygun olduğu, kişilik değerlerine saldırı teşkil etmediği kabul edilmelidir.
Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O an için o olay veya konu ile ilgili olan, görünen bilinen her şeyi araştırmak, incelemek ve olayları olduğu biçimi ile yayınlamalıdır. Bu işlevi ile gerek yazılı ve gerekse görsel basın, somut gerçeği değil, o anda belirlenen ve var olan ve orta düzeydeki kişilerce de yayının yapıldığı biçimi ile kabul edilen olguları yayınlamalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan, gerçek olmadığı anlaşılan olayların ve olguların yayınından basın sorumlu tutulmamalıdır.
Davaya konu edilen yayında, Hizbullah örgütü üyesi olan Arif T.'ya davacının imzasını taşıyan Milli Görüş Teşkilatı tarafından verilen belgeye de yer verildiği, davacının imzasını taşıyan bu belgelerde adı geçen Arif T. Kocaeli'nde yapılan Hizbullah operasyonunda yakalanarak örgüte maddi destek vermek, çiftlik evini örgüte silah deposu ve silah eğitimi için tahsis etmek ve örgüt bağlantılarını kurmak suçlarından İstanbul 3. Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesinde yargılanarak 9/12/1999 tarihinde beraat etmiş ancak birçok elçilik görevlisinin yaralanması, araçlarının bombalanması, Bahriye Üçok, Muammer Aksoy, Ahmet Taner Kışlalı, Uğur Mumcu vs. kişilerin öldürülmesi olayına karıştığı iddiası ile hakkında 11/7/2000 tarihli ikinci bir iddianame düzenlenmiş olan bir kişidir. Yayında Hizbullah örgütü olaylarına adı karışmış bir kişiye davacının imzasının taşıyan belgelerin verilmiş olması yayın konusu yapılmıştır. Bu yayın görünürdeki gerçeğe uygundur. Davacının imzasını taşıyan belgenin adı geçen kişinin bu özellikleri nedeniyle verildiği yayında yer almamıştır. Yayının ana konusunu bu tür belge verilen kişinin karışmış olduğu adli olayların anlatılmak istenmesi oluşturmaktadır. Hizbullah örgütü sanığı olarak yargılanan kişiye davacı tarafından takdir belgesi verildiği olgusu gerçek olduğundan yayında hukuka aykırılıktan söz edilemez. Yerel Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç:Temyiz olunan kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 7.3.2002 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY YAZISI
Yayında adı geçen örgütün bir militanına belge verdiğinden söz edilmiştir. Anılan belgeler bir parti ve teşkilat faaliyeti sonucu verilen belgelerdir. O belgelerin verilişi ile yayında adı geçen örgütün ilgilisi izah edilmeksizin belgelerin verilişi ve adı geçen kişinin örgütün militanı olduğu hususları öne çıkarılarak okuyucu da yanlış kanaat oluşturulmuştur. Bu hali ile görünüşteki gerçeklikten de sözedilemez. Yerel mahkemenin hukuka aykırılığı tespit etmiş olması bu bakımdan doğru olmuştur. Ancak; mahkemenin belirlediği yaptırımın uygun olup olmadığı konusunda dairemizce henüz bir karar verilmemiş olduğundan, bu konuda, bu aşamada, düşünce açıklamasının mümkün olmadığına kaydetmekle yetiniyor ve yayında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesine dayanan bozma kararına katılamıyorum.
Full & Egal Universal Law Academy