(818 S. K. m. 42, 47)
Dava: Davacılar Süleyman C. ve diğerleri vekili Avukat Şaban Gürbüz tarafından, davalılar Süleyman Ü. ve Ankara Büyükşehir Belediyesi aleyhine 3/8/1999 gününde verilen dilekçe ile maddi hasarlı ve yaralamalı trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 2/5/2001 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Belediye vekili Avukat Veysel Kazan ve davacılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar:
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının ve davacılardan Süleyman C.'in tüm temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Diğer davacılardan Ayşe, Yusuf, Yeşim ve İsmail'in temyiz itirazlarına gelince;
Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.
Davaya konu olayda davacılardan İsmail'in kullandığı araç ile davalılardan Süleyman'ın kullandığı otobüsün çarpışması sonucu davacılardan Yeşim'in 5 gün, Ayşe ve Yusuf'un 10'ar gün İsmail'in ise 7 gün iş ve güçlerinden kalacak şekilde yaralandıkları kabul edildiğine göre yukarıdaki açıklamalar ışığında olay tarihi itibarıyla adı geçen davacılar için takdir olunan manevi tazminat çok azdır. Ayrıca davacılardan İsmail'in yaralanmasının sabit eser bıraktığı iddia edildiğine göre bu hususun araştırılarak sabit eser olduğunun belirlenmesi durumunda, takdir olunan manevi tazminat çok az olacağından daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.
3- Davacılar aracın hasarlanması nedeniyle kullanılamaması sonucu uğranılan kar yoksunluğu ve yaralanmadan dolayı tedavi giderlerini istemişlerdir. Gerçekten aracın ağır hasarlanması ve tamamen hurdaya ayrılması durumunda yerine uygun bir aracın temini için gerekecek asgari bir süre aracın kullanılamamasından dolayı tazminata, şayet aracın tamiri mümkün ise tamir süresi belirlenerek aracın tamir süresince başka bir aracın kullanılmasından dolayı harcanacak gidere hükmedilmesi gerekir. Bu konuda bilirkişi dinlenebilir. Davacıların tedavi giderleri için tedavi gördükleri yerden dosyaları getirtilebileceği gibi yaralanmalarının niteliğine ve süresine göre tedavi gideri konusunda bilirkişi dinlenebilir. Hasar ve tedavi konusunda miktarların belirlenememesi halinde BK.'nun 42. maddesine göre miktar takdir edilebilir. Bu konuda yeterli araştırma yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozma nedenidir.
4- Yargılama giderleri hesaplanırken davacılar tarafından Adli Tıp Kurumu'na yapılan yazışma nedeni ile harcanan giderin gözetilmemesi doğru olmayıp bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda (2,3 ve 4)sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle davacılardan Yeşim, Ayşe, Yusuf ve İsmail'in yararlarına BOZULMASINA, davalı ile davacılardan Süleyman C.'in temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılar Yeşim K., Ayşe C., Yusuf C. ve İsmail T.'tan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18.03.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy