(3213 S. K. m. 36)
Davacı TTK. Genel Müdürlüğü vekili Avukat E. Bodur tarafından, davalı E. Demir ve D. Madencilik Ltd. Şti. aleyhine 7.6.2000 tarihinde verilen dilekçe ile izinsiz malzeme alınmasından doğan zararın tazmininin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 19.7.2001 tarihli kararın Yargıtay'ca tetkiki davacı vekili tarafından süresi içerisinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, izinsiz olarak kömürlü şist malzemesi alınmasından kaynaklanan zararın tazminine ilişkindir. Mahkemece, alınan malzemelerin uzun yıllardır sahil bandına terk edilip kontrol edilmediği ve bu sebeple üzerindeki mülkiyet iddiasının terk edilmiş sayılacağı gerekçe gösterilerek dava reddedilmiştir.
Dava konusu edilen malzeme, kömürün işlenmesinden sonra arta kalan malzemedir. Maden Yasası'nın 36. maddesinde, bu tür malzemeler için uygulanacak yöntem açıklanmıştır. Davacı kurum, bu malzemeleri depolama sahasına ve miktar çok fazla olduğundan ayrıca sahil şeridine yığmıştır. Kömürlü şist malzemesinin ekonomik değeri olduğu bilirkişi raporlarında belirtilmiştir. Tasarruf edilme şekil ve şartları Maden Yasasında belirtilen bu malzeme, davalılarca izinsiz ve yetkisiz olarak yerlerinden alınarak kullanılmıştır. Davalıların ekonomik değeri olan ve yer darlığı sebebiyle sahil şeridinde depolanan bu malzemeleri alıp kullanma hakları yoktur. Mahkemece, zarar kapsamının belirlenerek sonucuna göre bir karar vermek yerine, davanın tümden reddedilmiş olması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Temyiz edilen kararın yukarda gösterilen sebeple BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istem halinde geri verilmesine 18.03.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy