(818 S. K. m. 60) (4721 S. K. m. 995) (743 S. K. m. 908)
Dava: Davacı Zamanhan Ü. tarafından, davalılar Mehmet K. ve Musa K. aleyhine 10.2.2000 gününde verilen dilekçe ile davacıya ait taşınmazlardaki ev ve müştemilatlarının davalılar tarafından yıkılması tahrip edilmesi sebebiyle uğranılan zararın tazmini ile geriye doğru 5 yıllık ecrimisil bedelinin tahsilinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; zamanaşımı nedeniyle davanın reddine dair verilen 29.06.2000 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Dava, haksız eylem nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Davacı, kendisine ait taşınmazlarda bulunan yapıların davalılar tarafından yıkıldığını, aralarındaki husumet nedeniyle tarlaların ekilmesi ve biçilmesine davalıların engel olduklarını ileri sürerek yapılar nedeniyle tazminat, tarlalar nedeniyle ise ecrimisil isteminde bulunmuştur. Mahkemece dava zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Dosyadaki bilgi, belge ve açıklamalardan; davacının 1996 yılında cezaevinden tahliye olması üzerine olayı öğrendiği, iddia edilen eylemlerin de 1996 yılında meydana geldiğinin taraflarca belirtildiği, eldeki davanın ise 10.2.2000 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır. BK.nun 60/2 maddesine göre, haksız eylem aynı zamanda suç oluşturuluyorsa ceza zamanaşımının uygulanması gerekir. Taşınmazdaki yapıların yıkılması şeklinde ileri sürülen haksız eylem, Ceza Yasası gereğince ızrar suçunu oluşturacağından bu istek yönünden olayda beş yıllık ceza zamanaşımı süresinin uygulanması gerekmektedir. Ecrimisile ilişkin istek yönünden ise davacı taşınmazlardan yararlanma hakkına engel olunduğunu ileri sürmüş olup engelleme şeklindeki eylemden kaynaklanan zararın tek bir tarihte oluşmadığı, devam eden bir haksız eylem ve zarar durumu içerdiği, kaldı ki ecrimisil isteklerinin geriye doğru beş yıllık olarak istenmesinin yasa gereği bulunduğu gözetilerek bu isteğin de zamanaşımına uğramadığı sonucuna varılmıştır. Şu durum karşısında davalıların zamanaşımı itirazının yukarıda açıklanan nedenlerle reddedilerek, davacının iddiası doğrultusunda işin esasının incelenmesi gerekirken, davanın zamanaşımı nedeniyle reddedilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 8.4.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy