(2577 S. K. m. 2, 11) (1136 S. K. m. 164)
Davacılar Ayşen S. ve diğerleri vekili Avukat İsmail Gürkan M. ve Ahmet Ç. tarafından davalılar Adapazarı Belediye Başkanlığı ve Bayındırlık ve İskan Bakanlığı İl Müdürlüğü aleyhine 16.8.2000 gününde verilen dilekçe ile davalıların kusurlu eylemleri nedeniyle davacıların depremde gördüğü 20.000.000.000 lira maddi ve manevi zararın ödettirilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; hizmet kusuruna dayanılması nedeniyle mahkemenin görevsizliğine, istek halinde dosyanın Sakarya İdare Mahkemesine gönderilmesine dair verilen 6.12.2000 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili İsmail Gürkan M. ve davalı Bayındırlık ve İskan Bakanlığı il Müdürlüğü vekili Avukat Nilüfer T. taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan bütün temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Diğer temyiz itirazlarına gelence; Dava, davalıların denetim görevini gereği gibi yerine getirmemeleri nedeniyle uğranılan zararın ödettirilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiğinden görevsizlik kararı verilmiş, karar davacılar ile davalılardan Bayındırlık ve İskan Bakanlığı İl Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece görevsizlik kararı verildiğine göre, davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 8. maddesi uyarınca davalı Bayındırlık ve İskan Bakanlığı İl Müdürlüğü yararına ücret takdiri gerekirken bu yönün gözetilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Kabul biçimine göre de; davanın yargı yeri bakımından görevsiz mahkemede açıldığı belirtildikten sonra istek halinde dosyanın Sakarya İdare Mahkemesine gönderilmesine biçiminde gönderme kararı verilmiş ise de, her iki yargı yerinin tarafları, konusu ve yargılama usulleri farklıdır. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 2. maddesinde hangi işleri İdari Yargı yerinde bakılacağı belirlendikten başka, aynı yasanın 11. maddesinde idari yargı yerine başvurmanın yöntem ve usulü de hüküm altına alınmıştır. Anılan madde de gözönüne alındığında mahkemece gönderme kararı verilmesinde usul ve yasaya aykırıdır.
Temyiz olunan kararın 2 sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29.03.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy