(1086 S. K. m. 74)
Davacılar P. Y. ve diğerleri vekili Av. G. B. Ç. tarafından davalılar M. K. ve diğerleri aleyhine 20.1.1997 gününde verilen dilekçe ile ölümle sonuçlanan trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda, mahkemece davanın birleşen davalar ile birlikte kısmen kabulüne dair verilen 23.1.2001 günlü kararın Yargıtay'da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar M. ve L.K. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle daha önceden belirlenen 5.6.2001 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar M. ve L.K. adlarına vekili Av. K.Y.A. ve G.A. ile karşı taraftan davacı asil P.Y. ve arkadaşları adlarına vekili Av. G.B.Ç. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar M. ve L.K.'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava ölümle sonuçlanan trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat isteğine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ve karar davalılarca temyiz edilmiştir.
Davacıların desteğinin ortak olduğu şirketteki payı onun ölümü ile miras geliri olarak davacılara geçeceğinden, bu payın destek kaybı olarak düşünülmesi doğru değildir. Bu nedenle desteğin elde edeceği şirket gelir payının da destek kaybına dahil edilerek hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması yerinde görülmemiştir. Diğer taraftan davacılar desteğin sadece hafta sonları
pazarcılık yaparak ek gelir elde ettiğini bildirmişlerdir. Bu durumda haftada iki gün için pazardaki gelirin esas alınması gerekirken pazarcı esnafının bir aylık ortalama kazancına göre hesaplama yapılmış olması da HUMK.'nun 74. maddelerinde öngörülen taleple bağlılık kuralına aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılar M. ve L. K. yararına takdir edilen 97.500.000 lira duruşma avukatlık ücretinin davacılara yükletilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05.06.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy