(818 S. K. m. 45)
Dava: Davacı A. ve arkadaşları vekili avukat tarafından, davalılar A. ile K... PVC Ltd. Şti. aleyhine 30.9.1999 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu murisin ölümünden dolayı tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece davacılardan A.'nin isteminin kısmen kabulüne, diğer davacıların isteminin reddine dair verilen 6.2.2001 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları ile reddedilmelidir.
2- Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Davacılar, içinde bulunduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucunda desteğin yaşamını yitirdiğini belirterek destekten yoksun kalma tazminatı ile manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır. Yerel mahkemece, diğer davacıların maddi ve manevi zararının davalı tarafından karşılandığı belirlenerek onların istemi reddedilmiş; diğer davacı A. yararına ise destekten yoksun kalma tazminatı ile manevi tazminata hükmedilmiştir. Karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
Borçlar Yasasının 45. maddesinde sözü edilen destek kavramı, hukuki bir ilişkiyi değil eylemli bir durumu amaç tutar; ne hısımlık ilişkisine ne de yasanın nafaka hakkındaki hükümlerine dayanır. Yasa gereğince bir kimseye yardım etmek zorunda bulunan kişi değil; eylemli ve düzenli olarak onun geçimin kısmen veya tamamen sağlayacak biçimde yardım eden ve olayların normal akışına göre eğer ölüm gerçekleşmeseydi az veya çok yakın bir gelecekte de bu yardımı sağlayacak olan kimse destek sayılmalıdır. Dava dosyasına yansıyan bu olgular gözetildiğinde, ölenin davacı A.'ye eylemli olarak destekte bulunduğu sonucuna varılmaz. Bu durumda, A.'nin destekten yoksun kalma tazminatı isteminin reddedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle kabul edilmiş olması usul ve yasaya uygun görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
3- Her ne kadar ceza mahkemesinde alınan kusur raporu ile eldeki dosyada alınan kusur raporu arasında çelişki varsa da, manevi tazminat miktarında önemli ölçüde indirim yapılmış olması ve davacı A.'ye destekten yoksun kalma tazminatı verilemeyeceğinden, kusur oranlarını belirleyen raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi konusuna girmeye gerek görülmemiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle (BOZULMASINA), diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılar yararına takdir olunan 97.500.000 lira duruşma ve avukatlık ücretinin davacılara yükletilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 25.9.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy