(818 S. K. m. 47)
Davacılar M. Koçak ve arkadaşları vekilleri Avukat N. Mert ve Avukat M. Özkök tarafından, davalı U. Turizm Otobüs İşi. Ltd. Şti. ve diğeri aleyhine 22/4/1999 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından doğan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılardan A. Temiz hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına, diğer davalı hakkındaki davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/3/2001 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar M. Koçak, D. Yaşar, Y. Bahtıkara ve C. Kekse vekili Avukat N. Mert tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan C. Kekse'nin temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Diğer davalıların temyiz itirazlarına gelince;
Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.
Davaya konu olan işte davacıların yaralanma dereceleri, kusurlarının bulunmaması ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde tazminata hükmedilmek üzere karar bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılar M. Koçak, D. Yaşar, Y. Bahtıkara ve Y. Yetim yararına BOZULMASINA, davacılardan C. Kekse'nin temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve C. Kekse dışındaki davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31.10.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy