(818 S. K. m. 41) (1086 S. K. m. 39, 438)
Davacı Orman Genel Müdürlüğü vekili Avukat S. Turan ile Avukat H. Sağlam tarafından, davalı A. A. İşcan aleyhine 2.3.1999 tarihinde verilen dilekçe ile orman sınırları içerisindeki yerden kum çakıl çıkartılması sebebiyle uğranılan zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin reddine dair verilen 21.3.2001 tarihli kararın Yargıtay'ca tetkiki davacı vekilleri tarafından süresi içerisinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, haksız eylem sonucu uğranılan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Davacı, orman alanından kum-çakıl ocağı açtığı iddiasıyla hakkında suç tutanağı düzenlenen davalıdan tazminat alınması isteminde bulunmuştur. Davalı ise, dava konusu yerin maden arama izni içerisinde bulunduğunu, ocağın ise ruhsat aldığı tarihten önce başkaları tarafından açıldığını, 1991 yılından beri başkaları tarafından malzeme alındığı ileri sürerek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur. Yerel mahkemece istek reddedilmiştir. Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.
6831 sayılı Orman Kanunu gereğince ormanların mülkiyeti hazineye, korunma ise Orman Genel Müdürlüğüne aittir. Davacı, orman alanından alınan kum-çakıl bedelinin alınması istemektedir. Böyle bir istemi ancak mülkiyet hakkı sahibi olarak hazine ileri sürebileceğinden davacının aktif husumet ehliyeti bulunmadığı benimsenerek davanın reddi gerekir. Yerel mahkemenin ret kararı sonuç olarak doğru olduğundan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/son maddesi uyarınca gerekçe değiştirilerek karar onanmalıdır.
Sonuç: Açıklanan sebeplerle yerel mahkeme kararının yukarda belirtilen şekilde gerekçesinin değiştirilmesine ve davacının temyiz itirazlarının reddiyle kararın bu düzeltilmiş biçimi ile ONANMASINA ve peşin alınan harcın istem halinde geri verilmesine 22.11.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy