(818 S. K. m. 41) (1086 S. K. m. 438)
Davacı A. Tülü vekili Avukat E. Cırık tarafından, davalı O. Kaya ve D. Eser aleyhine 20/5/2000 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 9/5/2001 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, haksız eylem nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Davacı hükmedilecek tazminat miktarına olay tarihinden itibaren faiz yürütülmesini istemişse de olayın niteliği itibarıyla olay tarihinin tam olarak tespiti mümkün olmadığından davacının zararını en geç tespit tarihi olan 23/9/1999 da öğrendiği kabul edilerek bu tarihten itibaren faize hükmedilmesi gerekirken hükmedilen tazminatın dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş olması yanlış ise de yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438. maddesi gereğince kararın düzeltilmesi gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının (2) nolu bendindeki "dava tarihinden" sözcük dizisinin çıkarılarak yerine "23/9/1999" tarihinin yazılmasına, davalıların tüm davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27.12.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy