(818 S. K. m. 41, 42) (6570 S. K. m. 7)
Dava: Davacı E. Özakıncı vekili Avukat K. Çelen tarafından, davalı E. Ersever aleyhine 11.3.1994 gününde verilen dilekçe ile 6570 sayılı yasanın 15. maddesinden kaynaklanan haksız tahliye nedeniyle uğranılan zararın tazmininin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 6.6.2000 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Karar: Davacı, davalıya ait işyerinde kiracı iken, davalının ihtiyaç nedeniyle tahliye davası açtığını, dava sonunda tahliyeye karar verildiğini, yeri boşaltarak başka bir dükkan kiraladığını, ancak davalının tahliye ettiği yeri ihtiyacı için kullanmayarak üçüncü kişiye kiraya verdiğini belirterek uğradığı zararın tazminini istemiştir.
Mahkemece, davacı tarafın sunduğu delillere göre, bir zarar belirlemenin mümkün olmadığı belirtilerek dava reddedilmiştir.
Davacı, yeni taşındığı iş yerinde kazanç azalması olduğunu ve bazı mallarının bozulduğunu belirterek bu konularda tanık dinletmiş, ayrıca vergi beyannamelerini sunmuştur. Tanıklar, davacının işlerinin bozulduğunu, tahliyeden önce vergi rekortmeni olduğunu, malzemelerinin depoda bozulduğunu haber vermişlerdir. Tanıkların bu beyanlarına göre taşınma sonucu davacının zarar gördüğü sabittir. Zararın gerçek miktarının ispatı mümkün olmaz ise, BK.nun 42. madde hükmü gözetilerek hakim tarafından takdir edilmelidir. Bu hususun gözetilmeden davanın reddedilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11.2.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy