(4721 S. K. m. 369) (818 S. K. m. 60)
Davacılar S. P. ve diğerleri vekili Avukat ........ tarafından, davalılar F. S. ve V. S. aleyhine 24.5.1999 ve 8.3.2002 gününde verilen dilekçeler ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 9.5.2002 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı F. S´ın tüm, davalı V. S´ın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalı V. S´in diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, davacıların desteğinin davalı küçük F. S. tarafından öldürülmesi nedeniyle maddi ve manevi tazminat isteklerine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve karar davalılarca temyiz edilmiştir.
Davada, davalı V. S. Medeni Kanunun 369 (Eski MK 320) maddesine dayanılarak Aile Başkanı sıfatıyla davalı olarak gösterilmiştir. Aile Başkanı TCK.nun 465. maddesinde suçtan zarar görene karşı malen sorumlu sayılan kişilerden değildir. Bu nedenle Borçlar Kanununun 60/2 maddesinde öngörülen ceza zamanaşımı uygulanamaz. Öyleyse MK.nun 369. maddesine göre sorumlu olan babaya karşı açılacak dava BK.nun 60/1 maddesinde yazılı genel kural uyarınca bir yıllık zamanaşımına bağlıdır. Bu duruma göre 8.3.2002 tarihinde açılarak birleştirilen dava yönünden bir yıllık zamanaşımı süresi geçmiştir. Davalı V. S. bu davaya karşı süresinde ve usulüne uygun biçimde zamanaşımı itirazında bulunmuştur. O halde 8.3.2002 tarihli davanın davalı V. S. yönünden zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmelidir.
Mahkemece bu yön üzerinde durulmadan yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın (2) sayılı bentte açıklanan nedenle davalı V. S. yararına BOZULMASINA, davalı F. S.´ın tüm V. S.´ın ise diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davalı V. S.´tan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27.01.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)