(818 S. K. m. 97)
Davacı Tarım Reformu Genel Müdürlüğü vekili Avukat Fuat Özgür tarafından, davalı Mustafa Hendek aleyhine 4.5.2001 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 4.6.2002 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, usulsüz ödemeler nedeniyle maddi tazminat isteğine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ve karar davacı tarafından temyiz edilmiştir
Davacı kurumda çalışan personelin ek özel hizmet tazminatı alabilmeleri için üçer aylık çalışma süresinin en az dörtte birini büro dışında çalışma şartı bulunmaktadır. Daire başkanı olan davalı tarafından hazırlanan çalışma programlarında, bu ödemenin yapılmasını temin için çok sayıda personelin büro dışında çalışma sürelerinin fazla gösterildiği ve birinci üç aylık dönemde hiçbir personelin öngörülen süre kadar büro dışı çalışma yapmadığı bilinmesine rağmen sonraki dönemlerdeki iş programlarında da büro dışı çalışma sürelerinin aynı şekilde fazla gösterilmeye devam edildiği iddiasıyla bu yüzden gereksiz yere yapılan fazla ödemeler davalıdan istenmektedir.
Dava dosyasındaki bilgilere göre davalı tarafından hazırlanmış üçer aylık iş programlarında öngörülen süre kadar büro dışı çalışma yapılmadığı bellidir. Davalının, personelin programa uygun biçimde büro dışı çalışmaları yerine getirmeleri için gerekli görevlendirmeleri yaptığı veya yapmaya çalıştığı konusunda bir delil de yoktur. Buna rağmen devam eden dönemlerde de ayrı çalışma programının devam ettirilmesinde davalı kusurludur. Böylece davalının kusurlu eylemleri sonucunda yapılmış olan fazla ödemelerin bu konudaki tebliğ hükümlerine göre personelden geri alınamayacak olması davalının sorumluluğunu kaldırmaz davalı her halükarda kusurlu eylemleri sonucu ortaya çıkan zarardan sorumludur. Bunu engelleyen bir kural bulunmadığı gibi aksine bu ödemelerin yapılmasında amirlerin birinci derecede sorumlu olduğunu gösteren ve işlemler sırasında buna dikkat edilmesini öngören kurallara yer verilmiştir. (151 sayılı tebliğ 7/son mad.). O halde zararın kapsam ve miktarı belirlenip varılacak sonucuna göre davalının sorumluluğuna karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler üzerinde durulmadan yazılı şekilde davanın tümden reddedilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 3.2.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy