(2577 S. K. m. 2) (1136 S. K. m. 164)
Dava: Dava, fazla kata ruhsat verilmesinden doğan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
Davacı, 17 Ağustos Marmara depreminde dairesinin yıkıldığını, davalı Gölcük Belediyesinin zemine göre dört kata ruhsat vermesi gerekirken yedi kata ruhsat vererek, diğer davalı Bayındırlık ve İskan Bakanlığının da gerekli kontrol ve denetim görevini yerine getirmeyerek evinin yıkılmasına sebep olmaları nedeni ile maddi ve manevi tazminata karar verilmesini istemiştir. Davalılar, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, davanın açılması için yatırılması gereken harcın davacı tarafından yatırılmaması nedeni ile, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Kararı davalı Bayındırlık ve İskan Bakanlığı vekili, lehlerine vekalet ücreti verilmemesi nedeni ile temyiz etmiştir.
Dava dilekçesindeki açıklamalar, zararın gerçekleşme biçimi gözetildiğinde davanın, davalıların hizmet kusurları nedeniyle tazminat davası niteliğinde olduğu belirgindir. Hizmet kusuruna dayanılarak idare aleyhine açılacak tam yargı davalarının idari yargı yerinde görülmesi gerektiği 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesinde düzenleme altına alınmıştır. Şu durum karşısında yargı yolu bakımından dava dilekçesinin reddi gerekirken işin esasının incelenmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA 19.02.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy