(818 S. K. m. 43, 44)
Dava: Davacı Konak Belediye Başkanlığı vekili Avukat Ayşe Z. Aydın tarafından, davalılar Mustafa S. ve Bekir K. aleyhine 29/05/2000 gününde verilen dilekçe ile davacıya ait eşyaların çalınması nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/04/2002 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının ve tüm davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalıların öteki temyiz itirazlarına gelince; davacı, davalıların sorumluluğu altında bulunan davacı belediyeye ait temizlik işleri ambarı olarak kullanılan binanın çerçevesiz açık ve korumasız şekilde bırakılan pencerelerinden 7 kalem giyim eşyası ile 280 adet banyo havlusunun çalındığını, temizlik işleri müdür vekili ve ambar memuru olan davalıların denetim ve eşyaları koruma görevlerinde ihmalleri olduğunu belirterek, çalınan malların bedelinin davalılardan alınmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalılar, davacı idarenin temizlik işleri Müdürlüğünü tamamlanmamış binaya naklettiğini ve uzun süre içinde de eksiklikleri gidermediğini, olaydaki kusurun davacıda olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.
Yerel mahkemece eşyaların konulduğu deponun pencerelerinin camsız ve çerçevesiz olduğunu bile bile o yerde muhafazasına itiraz etmemeleri, görevlerini iyi yürütmemeleri nedeniyle davalıların sorumlu oldukları belirtilerek bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacı belediyenin depo olarak belirlediği yer özellikle pencereler açısından depo niteliğini tam taşımamaktadır. Ne var ki davalı belediye görevlileri de gerekli uyarıyı yapıp pencereler için tedbir alınmasını istememişlerdir. Her ne kadar Temizlik İşleri Müdürü olan dava dışı Ramazan B'ın Fen İşleri Müdürlüğü'ne 12.9.2000 tarihli uyarı yazısı varsa da, bu yazı da müdürlüğün bulunduğu yerin giriş ve çıkışına açılır ve kapanır kapı yapılması ile ilgili olup, pencerelerle ilgili herhangi bir uyarı yoktur. Şu durumda davaya konu olayda gerek idarenin gerekse davalı görevlilerin ihmallerinin bulunduğu açıktır. Bu nedenle yerel mahkemece BK. 44. maddesi uyarınca gerekli tartışma yapılarak hükmedilen tazminattan uygun görülecek bir miktarının düşülmemesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz Olunan kararın yukarıda ( 2 ) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, davacının, tüm davalıların öteki temyiz itirazlarının ( 1 ) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/03/2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy