(2330 S. K. m. 1)
Davacı İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü vekili Avukat Hürriyet K. tarafından, davalı Cavit K. ve diğerleri aleyhine 22.9.2000 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 9.10.2001 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Cavit K. ve Cevahir G. vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Dava rücuen tazminat istemine ilişkindir. Davacı idare davalıların karıştığı olayda yaralanan dava dışı baş komiser Hüseyin P.'a 2330 sayılı yasa gereğince ödediği tazminatın rücuen tahsilini talep etmektedir. Dava konusu tazminat miktarının belirlendiği İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü Nakdi Tazminat Komisyonunun 24.1.2000 tarihli kararında karar tarihindeki en yüksek Devlet Memuru brüt aylığının (ek gösterge dahil) yüz maaş katı tutarının iş gücüne engel bulunan her gün için % 1 oranında hesaplanarak ödeme yapıldığı görülmektedir. Oysa zarar haksız eylemin meydana geldiği tarihte gerçekleşmiştir. Davalıların sorumluluğu bu tarihte başlandığından tazminatın haksız eylem tarihindeki miktar üzerinden belirlenmesi gerekir. Olay tarihinden uzun bir süre sonra alınmış karar tarihindeki kıstaslara göre belirlenen tazminatın rücuen tahsiline karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Temyiz olunan kararın 2 sayılı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 09.05.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy