(818 S. K. m. 53)
Dava: Davacılar A. N. O. vekili Avukat C. Ö. G. tarafından, davalılar H. Ç. ve diğerleri aleyhine 27.9.1999 gününde verilen dilekçe ile basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle 5.000.000.000 lira manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 3.000.000.000 lira manevi tazminatın tahsiline dair verilen 16.5.2001 günlü kararın Yargıtay'da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 8.11.2001 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Karar: Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat isteğine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve kararı davalılar temyiz etmişlerdir.
Cumhuriyet Gazetesinin 30.6.1999 tarihli sayısında yayınlanan Polis ve Orduda Örgütleme başlıklı yazıda davacının kişiliğine saldırıda bulunulduğu iddiasıyla dava açılmışsa da anılan yazı nedeniyle davalılar aleyhine yayın yolu ile hakaret suçundan açılan ceza davasında yazının hukuka uygun eleştiri sınırları içinde kaldığından beraatlerine karar verilmiştir. Bk.nun 53. maddesi uyarınca hukuk hakimi, maddi olguların tespitine ilişkin ceza mahkemesi kararı ile bağlıdır. Ceza mahkemesi, olayın gerçekleşme biçimini belirlemiş ve hukuka aykırı Olmadığına dair verilen karar kesinleşmiştir.
Dava konusu yazı nedeniyle açılan ceza davasında yazının eleştiri sınırları içinde kaldığı saptanarak davalı sanıklar beraat etmişlerdir. Yazının eleştiri sınırları içinde kaldığı kabul edildiğine göre, Asliye Hukuk Mahkemesinde bu sonucun aksine tazminata hükmedilmesi çelişkiye neden olacaktır. Bu durum ise BK.nun 53. maddesine aykırıdır. Ceza yargılaması sırasında toplanan kanıtlar değerlendirilerek verilen beraat kararının gerekçesi gözetildiğinde tazminat davasının reddine karar verilmesi gerekmektedir. Mahkemece, bu yön gözetilmeden davanın kısmen kabulü bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16.01.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy