(818 S. K. m. 41) (634 S. K. m. 16)
Dava: Davacı Ayşe Ö. ve diğerleri vekili Avukat Necati Yaşbey tarafından, davalı Melis Yapı Tic. A.Ş. ve diğerleri aleyhine 3.5.1999 gününde verilen dilekçe ile binadan düşen mermer sonucu desteğin ölümü nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılar Nilüfer E., Adanan E., Haluk Ö., Fikret Ziya B. ve Ahmet A. hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına diğer davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulüne dair verilen 8.7.2002 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalıların kendileri, bir kısım davalıların vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve davalı Melis Yapı A.Ş.'nin 15.10.2002 tarihli ek dilekçe ile istendiği yönünden reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Öteki temyiz itirazlarına gelince;
Davacılar, davalıların kat malikleri olduğu apartmanın teras katındaki duvarda döşeli mermerin düşerek, desteğin ölümüne neden olduğunu belirterek tazminat istemişlerdir. Yerel mahkemece davalılardan Nilüfer E., Adnan E., Haluk Özkoldaş, Fikret Ziya B. ve Ahmet A. hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına, diğer davalılar hakkındaki maddi tazminat istemlerinin aynen, manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm aleyhine karar verilen bir kısım davalılarca temyiz edilmiştir.
Davalılar zararın meydana gelmesine neden olan taşınmazda kat mülkiyeti Yasasına göre malik durumundadırlar. Anılan Yasadaki düzenleniş biçimi ( M.16 ) ve Mülkiyet Hukuku itibariyle her bir davalı arsa payı oranında taşınmazın sahibi durumundadır ve sorumlulukları da arsa payı oranı gözetilerek belirlenmelidir. Bir kısım davalılar hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğine göre diğer davalıların arsa payları oranında sorumlu tutulmaları gerekir. Mahkemece bu yönün gözetilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda ( 2 ) nolu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA öteki temyiz itirazlarının ( 1 ) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21.4.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy